facebook facebook facebook
Σύνδεση (μόνο για Κτηνιάτρους)
Σύνδεση (μόνο για Κτηνιάτρους)

Ορισμένα θέματα του diagnovet.gr απευθύνονται μόνο σε Κτηνίατρους.

Εάν επιθυμείτε να συνδεθείτε παρακαλούμε επικοινωνήστε μαζί μας στο register@diagnovet.gr αναφέροντας:

• Όνομα & Επώνυμο
• Αριθμό Μητρώου του Πανελλήνιου Κτηνιατρικού Συλλόγου.

(* Τα στοιχεία σας δεν χρησμοποιούνται για κανένα λόγο και το μήνυμα σας θα διαγράφεται με την επιβεβαίωση των στοιχείων)

Username:
Password:
Remember me
Menu

728x90 royal 02

Κατοικίδια (κοινά θέματα)

 

Η εφαρμογή της ελάχιστα επεμβατικής χειρουργικής στον σκύλο και τη γάτα

  • Επιμέλεια:  

Οι πρώτες αναφορές στην εφαρμογή της ελάχιστα επεμβατικής χειρουργικής στην επιστήμη της κτηνιατρικής εμφανίστηκαν στη βιβλιογραφία πριν από 20 έως 30 χρόνια και περιελάμβαναν διαδικασίες όπως είναι η λαπαροσκοπική στείρωση, η βιοψία ήπατος, η γαστροπηξία και η θωρακοσκοπική μερική περικαρδιεκτομή. Η αέναη προόδος της τεχνολογίας που χρησιμοποιείται στην ιατρική, η εξειδικευμένη κατάρτιση ολοένα και περισσότερων κτηνιάτρων και το αυξανόμενο ενδιαφέρον των ιδιοκτητών ζώων συντροφιάς αποτέλεσαν το έναυσμα για την υλοποίση των ελάχιστα επεμβατικών χειρουργικών επεμβάσεων.

Οι επεμβάσεις αυτές πραγματοποιούνται με την εισαγωγή ενός λαπαροσκοπίου, θωρακοσκοπίου ή αρθροσκοπίου και εξειδικευμένων οργάνων σε κοιλότητες του σώματος μέσω μικρών τομών. Μία κάμερα συλλαμβάνει κινούμενες εικόνες – βίντεο που εμφανίζονται σε μία οθόνη και παρατηρούνται από τη χειρουργική ομάδα κατά τη διάρκεια της διαδικασίας. Για τις περισσότερες λαπαροσκοπικές διαδικασίες, πραγματοποιείται εμφύσηση της κοιλιακής κοιλότητας με διοξείδιο του άνθρακα ώστε να αυξηθεί ο χώρος εργασίας και να επιτρέψει τους ελιγμούς των χειρουργικών εργαλείων.

Τα οφέλη της ελάχιστα επεμβατικής χειρουργικής έναντι των κλασσικών ανοικτών χειρουργικών επεμβάσεων είναι σαφώς τεκμηριωμένα και περιλαμβάνουν τον μειωμένο μετεγχειρητικό πόνο, τη γρήγορη επιστροφή στη φυσιολογική δραστηριότητα και τον μικρότερο χρόνο νοσηλείας. Οι χειρουργοί επωφελούνται από τη βελτιωμένη μεγέθυνση του χειρουργικού πεδίου και την καλύτερη πρόσβαση σε βαθιές περιοχές του σώματος. Τα μειονεκτήματα περιλαμβάνουν την ανάγκη ειδικής κατάρτισης για τη σωστή και αποτελεσματική χρήση του εξοπλισμού και την πραγματοποίηση των επεμβάσεων. Επιπλέον, χρειάζεται σημαντική επένδυση χρημάτων για την απόκτηση του εξοπλισμού και ανάπτυξη νέων πρωτοκόλλων αποστείρωσης και συντήρησής του.

Παρακάτω αναφέρονται οι πιο συχνές περιπτώσεις στις οποίες εφαρμόζεται η ελάχιστα επεμβατική χειρουργική.

1.Λαπαροσκοπική ωοθηκεκτομή

Η λαπαροσκοπική ωοθηκεκτομή επιτρέπει τη σύντομη επιστροφή στη φυσιολογική δραστηριότητα και χαρακτηρίζεται από μειωμένο μετεγχειρητικό πόνο σε σύγκριση με την κλασσική ανοικτή χειρουργική προσέγγιση για την ωοθηκεκτομή.

Αρχικά πραγματοποιείται η δημιουργία των οπών, ο αριθμός των οποίων εξαρτάται από την προτίμηση του χειρουργού και κυμαίνονται από 1 έως 3, και ακολουθεί η εμφύσηση διοξειδίου του άνθρακα στην κοιλιακή κοιλότητα. Ο ασθενής είναι τοποθετημένος σε ύπτια κατάκλιση, το σώμα του κλίνει προς τη μία πλευρά και προσδιορίζεται το κέρας της μήτρας που βρίσκεται στην αντίθετη πλευρά. Αυτό συλλαμβάνεται και μετακινείται κοιλιακά ώστε να εντοπιστεί η ωοθήκη. Ένα ράμμα τοποθετείται μέσω του κοιλιακού τοιχώματος ώστε να καθηλώσει τον σύνδεσμο της ωοθήκης και η τελευταία να αιωρείται από το κοιλιακό τοίχωμα στην κοιλότητα. Τα αγγεία της ωοθήκης απολινώνονται με τη χρήση ηλεκτρικής διαθερμίας και οι σύνδεσμοί της απομακρύνονται. Ο ασθενής περιστρέφεται στην αντίθετη πλευρά και η διαδικασία επαναλαμβάνεται για την άλλη ωοθήκη. Κάθε ωοθήκη εξέρχεται μέσω της οπής ενώ το ράμμα απελευθερώνεται από το κοιλιακό τοίχωμα και στο τέλος διασφαλίζεται η πλήρης απομάκρυνση των ωοθηκών.

Οι πιθανές επιπλοκές περιλαμβάνουν την αιμορραγία λόγω ελλιπούς απολίνωσης των ωοθηκικών αγγείων και την ιατρογενή βλάβη των κοιλιακών οργάνων, όπως είναι η ουροδόχος κύστη, ο σπλήνας και το έντερο. Η λαπαροσκοπική ωοθηκεκτομή αντενδείκνυται σε ασθενείς με παθολογικές καταστάσεις της μήτρας, όπως είναι η πυομήτρα και η νεοπλασία.

2.Λαπαροσκοπικά υποβοηθούμενη ορχεκτομή σε ζώα με κρυψορχία

Η λαπαροσκοπικά υποβοηθούμενη ορχεκτομή σε ζώα με κρυψορχία επιτρέπει την καλύτερη απεικόνιση της κοιλιακής κοιλότητας και καθιστά δυνατή την ταυτοποίηση της ακριβούς θέσης των ενδοκοιλιακών όρχεων με λιγότερα χειρουργικά τραύματα σε σύγκριση με την κλασσική χειρουργική προσέγγιση.

Ο ασθενής τοποθετείται σε ύπτια κατάκλιση. Μετά την τοποθέτηση της κάμερας και της εμφύσησης διοξειδίου του άνθρακα στην κοιλιακή κοιλότητα διερευνάται και επιβεβαιώνεται η θέση του όρχεος. Μία δεύτερη οπή επιτρέπει την εύκολη πρόσβαση στον όρχη. Ο τελευταίος συλλαμβάνεται και εξέρχεται από την κοιλιακή κοιλότητα με τη βοήθεια του κατάλληλου εργαλείου διαμέσου της οπής. Τα αγγεία του όρχη και ο σπερματικός πόρος απολινώνονται εις διπλούν ομοίως με την κλασσική διαδικασία. Εάν είναι απαραίτητο, η διαδικασία επαναλαμβάνεται και στον άλλο όρχη.

Οι πιθανές επιπλοκές περιλαμβάνουν την παγίδευση του όρχεως, απαιτώντας πρόσθετη τομή για την εξώθησή του, την αιμορραγία από την ελλιπή απολίνωση των όρχεων και την ιατρογενή βλάβη των κοιλιακών οργάνων όπως είναι η ουροδόχος κύστη, ο σπλήνας, και το έντερο. Η διαδικασία αυτή αντενδείκνυται σε ασθενείς με όρχεις μεγάλου μεγέθους ή με ιδιαίτερα έντονη αγγείωση λόγω ύπαρξης κάποιας νεοπλασματικής διεργασίας.

3.Λαπαροσκοπικά υποβοηθούμενη γαστροπηξία

Η λαπαροσκοπικά υποβοηθούμενη γαστροπηξία απαιτεί τη δημιουργία μικότερων τομών το οποίο έχει ως αποτέλεσμα την ύπαρξη μικρότερου χειρουργικού τραύματος σε σύγκριση με την κλασσική ανοιχτή χειρουργική προσέγγιση.

Ο ασθενής τοποθετείται σε ύπτια κατάκλιση και μετά την δημιουργία των δύο οπών και την εμφύσηση της κοιλιακής κοιλότητας με διοξείδιο του άνθρακα, το πυλωρικό άντρο συλλαμβάνεται και ανυψώνεται στο δεξιό πλευρικό κοιλιακό τοίχωμα. Στη συνέχεια εξέρχεται από την κοιλιακή κοιλότητα έπειτα από διεύρυνση της τομής και τοποθετούνται δύο ράμματα για την καθήλωσή του. Ακολουθεί η δημιουργία μιας τομής στο πυλωρικό άντρο, η οποία καθηλώνεται στο κοιλιακό τοίχωμα με ράμματα αργής απορρόφησης.

Οι πιθανές επιπλοκές περιλαμβάνουν τη συστροφή ή την έμφραξη του πυλωρού λόγω ακατάλληλης θέσης της γαστοπηξίας, τη βακτηριακή επιμόλυνση λόγω τυχαίας διείσδυσης στον γαστρικό αυλό και την ιατρογενή βλάβη των κοιλιακών οργάνων όπως είναι η ουροδόχος κύστη, ο σπλήνας και το έντερο. Η διαδικασία αυτή αντενδείκνυται σε ασθενείς με σοβαρές περιτοναϊκές συμφύσεις που εμποδίζουν την κινητοποίηση του στομάχου στο δεξιό τοίχωμα της κοιλιακής κοιλότητας.

4.Λαπαροσκοπική βιοψία ήπατος

Τα πλεονεκτήματα της λαπαροσκοπικής βιοψίας ήπατος περιλαμβάνουν την ύπαρξη μικρότερου χειρουγικού τραύματος σε σύγκριση με την κλασσική ανοιχτή χειρουργική προσέγγιση, χαμηλό ποσοστό επιπλοκών και δυνατότητα λήψης ικανοποιητικών δειγμάτων για ιστοπαθολογική εξέταση.

Μετά τη δημιουργία των δύο οπών και την εμφύσηση της κοιλιακής κοιλότητας με διοξείδιο του άνθρακα, το ήπαρ εξετάζεται και εντοπίζονται οι αλλοιώσεις ή οι λοβοί που θα χρησιμοποιηθούν για δειγματοληψία. Η περιοχή της βιοψίας ελέγχεται για πιθανή ύπαρξη υπερβολικής αιμορραγίας. Η πλάγια κατάκλιση του ασθενούς εμποδίζει την πλήρη απεικόνιση των λοβών του ήπατος. Ωστόσο, δεν αποκλείει την εκτέλεση βιοψιών εάν είναι απαραίτητο.

Οι πιθανές επιπλοκές περιλαμβάνουν τη μη ελεγχόμενη αιμορραγία από μία θέση βιοψίας και την ιατρογενή βλάβη των κοιλιακών οργάνων όπως είναι η ουροδόχος κύστη, ο σπλήνας και το έντερο. Αυτή η διαδικασία αντενδύκνειται σε ασθενής με εκτεταμένο ασκίτη καθώς δυσχεραίνει την απεικόνιση του ήπατος.

5.Θωρακοσκοπική μερική περικαρδιεκτομή

Η θωρακοσκοπική μερική περικαρδιεκτομή επιτρέπει την πραγματοποίση της επέμβασης αυτής με μειωμένο μετεγχειρητικό πόνο, ταχύτερη επιστροφή στη φυσιολογική δραστηριότητα και λιγότερες επιπλοκές σε σύγκριση με την ανοιχτή θωρακοτομή.

Ο ασθενής τοποθετείται σε ύπτια κατάκλιση και μετά τη δημιουργία τριών οπών, πραγματοποιείται τομή στο μεσοθωράκιο. Εντοπίζεται η κοιλιακή επιφάνεια του περικαρδίου και αφαιρείται κάθε περίσσεια λιπώδους ιστού καθώς και τμήμα του περικαρδίου. Στο τέλος τοποθετείται ένας σωλήνας θωρακοστομίας υπό άμεση οπτική καθοδήγηση.

Οι πιθανές επιπλοκές περιλαμβάνουν την πρόκληση αιμορραγίας, πνευμοθώρακα και νευρικής βλάβης από ιατρογενή τραυματισμό των θωρακικών οργάνων, των φρενικών ή μεσοπλεύριων νεύρων. Επιπλέον, είναι πιθανο να παρατηρηθούν αναπνευστική ή καρδιαγγειακή δυσχέρεια, ως αποτέλεσμα του πνευμοθώρακα ή της υπερβολικής εμφύσησης, και καρδιακές αρρυθμίες που προκαλούνται από τον ερεθισμό της καρδιάς κατά την αφαίρεση του περικαρδίου.

Η διαδικασία αυτή αντενδείκνυται σε μικρόσωμους ασθενείς που ζυγίζουν κάτω από πέντε κιλά και σε ασθενείς με συμφύσεις των πνευμόνων στο περικάρδιο που περιορίζουν τον χώρο εργασίας. Επιπλέον, αυτή η διαδικασία δεν πρέπει να πραγματοποιείται χωρίς την ύπαρξη ειδικής ομάδας που θα παρακολουθεί τον ασθενή κατά την αναισθησία.

Συμπερασματικά, αυτές οι διαδικασίες αποτελούν λιγότερο τραυματικές εναλλακτικές λύσεις σε σχέση με τις κλασσικές ανοιχτές χειρουργικές προσεγγίσεις και επιλέγονται όλο και πιο συχνά όταν υπάρχει η δυνατότητα εκπαίδευσης του κτηνιάτρου, απόκτησης του κατάλληλου εξοπλισμού και συνεχούς παρακολούθησης του ασθενούς κατά την αναισθησία.

-Επιμέλεια άρθρου-
Αλεξάνδρα Δαραβίγκα

back to top

630x60-Virbac-PUBLIC

jobs1    9160 Purina PPD Banner 300x90px-01    sales1

Χορηγός επικοινωνίας

eke  logo hcavs1      ivsa-sal2  ivsa-kar1

ΖΩΑ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑΣ
Άλογο
Γάτα
Σκύλος
Κουνέλι

Κατά την περιήγησή σας στο diagnovet.gr αποδέχεστε τη χρήση των cookies Περισσότερα.

EU Cookie Directive Module Information