facebook facebook facebook
Σύνδεση (μόνο για Κτηνιάτρους)
Σύνδεση (μόνο για Κτηνιάτρους)

Ορισμένα θέματα του diagnovet.gr απευθύνονται μόνο σε Κτηνίατρους.

Εάν επιθυμείτε να συνδεθείτε παρακαλούμε επικοινωνήστε μαζί μας στο register@diagnovet.gr αναφέροντας:

• Όνομα & Επώνυμο
• Αριθμό Μητρώου του Πανελλήνιου Κτηνιατρικού Συλλόγου.

(* Τα στοιχεία σας δεν χρησμοποιούνται για κανένα λόγο και το μήνυμα σας θα διαγράφεται με την επιβεβαίωση των στοιχείων)

Username:
Password:
Remember me
Menu

728x90 royal 02

Κατοικίδια (κοινά θέματα)

 

Οι κυριότερες γενετικές ασθένειες του σκύλου και της γάτας

  • Επιμέλεια:  

Τον περασμένο αιώνα, οι πιο συχνές ασθένειες του σκύλου και της γάτας που καταγράφθηκαν ήταν λοιμώδους, διατροφικής και περιβαλλοντικής αιτιολογίας. Καθώς οι κτηνίατροι πλέον διαχειρίζονται αποτελεσματικά τις αιτίες αυτών των ασθενειών, μέσω της εφαρμογής τακτικών εμβολιασμών και της σωστής διατροφής, η γενετική προδιάθεση έχει γίνει μία από τις συχνότερες αιτίες ασθενειών. Οι γενετικές ασθένειες συνδέονται με την ύπαρξη γονιδίων που εξελίχθηκαν, διασκορπίζονται στο γονιδίωμα των κατοικίδιων ζώων και είναι υπεύθυνα για ορισμένες ασθένειες.

Το χαρακτηριστικό γνώρισμα μιας κληρονομικής ασθένειας είναι η δυνατότητα πρόβλεψης της έναρξης και της εξέλιξής της. Η αναγνώριση των προβλέψιμων παραγόντων που επηρεάζουν την έκφραση των γενετικών διαταραχών μπορεί να βοηθήσει στη βελτίωση της διάγνωσης, της θεραπείας και του ελέγχου.

Όσον αφορά του σκύλους, οι κυριότερες γενετικές ασθένειες που παρατηρούνται είναι οι παρακάτω:

1.Αλλεργική δερματίτιδα:

Οι εκδηλώσεις της αλλεργικής δερματίτιδας, όπως είναι η χρόνια φλεγμονώδης ωτίτιδα και η υποτροπιάζουσα πυτραυματική δερματίτιδα – hot spot, παρατηρούνται σε μεγάλο ποσοστό περιστατικών στην καθημερινή κλινική πράξη. Αυτές οι εκδηλώσεις παρατηρούνται σε κάθε σκύλο ανεξαρτήτως φύλου και φυλής. Σε αλλεργικούς σκύλους με χρόνιες εκδηλώσεις των συμπτωμάτων της ατοπικής δερματίτιδας, υπάρχει η δυνατότητα πρόβλεψης της εποχικότητα των συμπτωμάτων σε ποσοστό ίσο με το 30% περίπου των περιστατικών.

2.Δυσπλασία του ισχίου:

Η δυσπλασία του ισχίου είναι η συνηθέστερη κληρονομική μυοσκελετική διαταραχή. Εμφανίζεται κυρίως σε σκύλους μεγαλόσωμων φυλών και αυτό καταδεικνύει μία άμεση σχέση μεταξύ μεγέθους- βάρους του σκύλου και της εκδήλωσης της νόσου. Οι σκύλοι μικρόσωμων φυλών δεν παρουσιάζουν τον ίδιο πόνο και ενόχληση όπως οι σκύλοι των μεγαλόσωμων φυλών.

Η ψηλαφητή χαλαρότητα του ισχίου είναι αρκετή ώστε να προβλέψουμε την ύπαρξη δυσπλασίας του ισχίου και την αρχόμενη ανάπτυξη οστεοαρθρίτιδας. Η δοκιμή Ortolani, με ήπιους χειρισμούς, και η ψηλάφηση της άρθρωσης του ισχίου για τον εντοπισμό πιθανής χαλαρότητας ή ασυμμετρίας της πυέλου θα πρέπει να εφαρμόζονται σε κάθε σκύλο. Είναι σημαντικό να γίνεται έγκαιρη διάγνωση της νόσου και τα ζώα που εντοπίζονται με δυσπλασία του ισχίου να μην επιλέγονται για αναπαραγωγή.

3.Μυξωματώδης εκφύλιση μιτροειδούς βαλβίδας/ Ενδοκάρδωση

Η μυξωματώδης εκφύλιση της μιτροειδούς βαλβίδας της καρδίας ή αλλιώς η ενδοκάρδωση του σκύλου, παρατηρείται κυρίως σε μικρόσωμες φυλές σκύλων. Στην περίπτωση ορισμένων φυλών, όπως είναι τα Cavalier King Charles spaniels, αυτή η βαλβιδοπάθεια μπορεί να οδηγήσει σε καρδιακή νόσο κατά μέσο όρο στην ηλικία των 6 ετών.  Λαμβάνοντας υπόψιν τα παραπάνω, έχει καθιερωθεί ένα πρόγραμμα αναπαραγωγής με στόχο τον έλεγχο και την πρόληψη εμφάνισης της νόσου. Σε αυτό χρησιμοποιούνται ζώα για αναπαραγωγή που είναι απαλλαγμένα από την εκφυλιστική βαλβιδοπάθεια, επιβεβαιώνοντας το γεγονός αυτό με τη χρήση του υπερήχου Doppler για την ανίχνευση της πιθανής παλινδρόμησης αίματος. Μετά την εφαρμογή αυτού του προγράμματος η συχνότητα εμφάνισης της νόσου έχει μειωθεί.

4.Σύνδρομο ανώτερης αναπνευστικής οδού των σκύλων βραχυκεφαλικών φυλών

Το σύνδρομο ανώτερης αναπνευστικής οδού των σκύλων βραχυκεφαλικών φυλών αποτελεί μια διαταραχή που χαρακτηρίζεται από δυσκολία κατά την αναπνοή. Οι φυλές με τη μεγαλύτερη προδιάθεση είναι τα Pug, τα English και French Bulldog. Το σύνδρομο απαρτίζεται από τη συνύπαρξη στενών μυκτήρων, υπερμεγέθους μαλακής υπερώας, εκστροφής βλεννογόνου λαρυγγικών κοιλιών και υποπλασίας ή δυσπλασίας των τοιχωμάτων της τραχείας. Τα κλινικά συμπτώματα περιλαμβάνουν την ύπαρξη δύσπνοιας, μειωμένης αντοχής κατά την άσκηση και σε αυξημένες θερμοκρασίες, θορυβώδη αναπνευστικό ήχο, κυάνωση και τελικά θάνατο.

5.Ρήξη χιαστών συνδέσμων

Παρά το γεγονός ότι η ρήξη των χιαστών συνδέσμων δεν αποτελεί αμιγώς συγγενή νόσο, πολλές μελέτες καταδεικνύουν την ύπαρξη κληρονομικότητας στις φυλές Rottweiler, West Highland white terrier, Golden retriever και Yorkshire terrier.

Όσον αφορά τις γάτες, οι κυριότερες γενετικές ασθένειες που παρατηρούνται είναι οι παρακάτω:

1)Νόσος της κατώτερης ουροφόρου οδού της γάτας

Στα αίτια της νόσου της κατώτερης ουροφόρου οδού της γάτας συμπεριλαμβάνονται η ιδιοπαθής κυστίτιδα, η ουρολιθίαση, οι ουρολοιμώξεις, νεοπλάσματα και άλλες συγγενείς ή επίκτητες νόσοι. Εμφανίζεται συχνότερα στις αρσενικές, παχύσαρκες γάτες, που διαβιώνουν αποκλειστικά μέσα στο σπίτι. Σαφή προδιάθεση παρατηρείται στις γάτες φυλής Persian, ενώ μειωμένο κίνδυνο έχουν οι γάτες φυλής Siamese.

Ιδιαίτερο ρόλο στην εμφάνιση των κλινικών συμπτωμάτων έχει η έκθεση των γατών σε στρεσογόνους παράγοντες και η προσοχή που δείχνουν οι ιδιοκτήτες στον έλεγχο των προδιαθετικών παραγόντων. Πιο συγκεκριμένα, θα πρέπει να ελαχιστοποιείται το περιβαλλοντικό στρες, να ακολουθείται η αντιφλεγμονώδης αγωγή και η χορήγηση ειδικής τροφής για την αποφυγή της κρυσταλλουρίας.

2)Σακχαρώδης διαβήτης

Ο σακχαρώδης διαβήτης διαγιγνώσκεται αρκετά συχνά στις γάτες και ελέγχεται με τη χορήγηση ανθρώπινης ανασυνδυασμένης ινσουλίνης και κατάλληλης διατροφής. Αυξημένη προδιάθεση παρατηρείται κυρίως στις γάτες φυλής Burmese και πιθανώς Siamese, Russian blue και Abyssinian.

3)Λεμφοκυτταρική ή πλασμοκυτταρική φλεγμονώδης νόσος

Η προδιάθεση για την εμφάνιση της λεμφοκυτταρικής ή πλασμοκυτταρικής φλεγμονώδης νόσου αντιπροσωπεύει μία σύνθετη ανοσολογική ανταπόκριση. Στις γάτες εκδηλώνεται συχνότερα ως ουλίτιδα και στοματίτιδα ή φλεγμονώδη νόσο του εντέρου.

Αυξημένη συχνότητα εμφάνισης της νόσου παρατηρείται στις γάτες φυλής Siamese και στις ασιατικές φυλές. Εκτός από τις γάτες, τα υπεύθυνα γονίδια έχουν απομονωθεί στους σκύλους φυλής German shepherd και στους ανθρώπους.

Η νόσος είναι γνωστή και ως αυτοάνοση στοματίτιδα, λόγω της διήθησης των βαθύτερων στιβάδων του βλεννογόνου της στοματικής κοιλότητας από λεμφοκύτταρα ή πλασμοκύτταρα. Οι αλλοιώσεις του στοματικού βλεννογόνου έχουν τη μορφή ερυθρών διαβρώσεων, ή ελκών, μπορεί να είναι υπερπλαστικές, λιγότερο ή περισσότερο ερυθρές, να αιμορραγούν αυτόματα ή κατά την ψηλάφηση και συνήθως είναι πολύ επώδυνες.

Το σχέδιο θεραπείας της νόσου περιλαμβάνει την αποτρύγωση, στίλβωση και εξαγωγή των δοντιών που πάσχουν από περιοδοντική νόσο, τη χορήγηση αντιμικροβιακών φαρμάκων, την καθημερινή χρήση αντισηπτικών σκευασμάτων με βάση τη χλωρεξιδίνη, τη χορήγηση μη στεροειδών αντιφλεγμονωδών φαρμάκων που ενδέχεται να έχει κάποια θετικά αποτελέσματα και τη χρήση αντιιϊκών σκευασμάτων που σε κάποια περιστατικά βοηθούν σημαντικά. Η επανάληψη της θεραπείας και οι επιπλέον εξαγωγές των δοντιών είναι η μόνη αντιμετώπιση σε περιστατικά που παρουσιάζουν συχνή υποτροπή.

4)Πολυκυστικοί νεφροί

Η εμφάνιση των πολυκυστικών νεφρών οφείλεται σε ένα αυτοσωμικό γονίδιο και αφορά κυρίως τις φυλές Persian και Himalayan. Όλες οι γάτες με πολυκυστικούς νεφρούς είναι ετερόζυγες για το υπεύθυνο γονίδιο, ενώ στις ομόζυγες παρατηρείται θάνατος πριν από τη γέννησή τους.

Οι περισσότερες γάτες εμφανίζουν νεφρική ανεπάρκεια στην ηλικία των 7 ετών περίπου. Δεν υπάρχει ειδική θεραπεία εκτός από την υποστήριξη της χρόνιας νεφρικής νόσου και της ανεπάρκειας. Οι μελλοντικοί ιδιοκτήτες ζώων συντροφιάς που ενδιαφέρονται για γατάκια ευπαθών φυλών πρέπει να ζητήσουν την προσκόμιση των αποτελεσμάτων των δοκιμών DNA για την ανίχνευση του γονιδίου που ευθύνεται για τους πολυκυστικούς νεφρούς.

5)Υπερτροφική μυοκαρδιοπάθεια

Η υπερτροφική μυοκαρδιοπάθεια είναι η συχνότερη καρδιοπάθεια της γάτας και χαρακτηρίζεται από πάχυνση του τοιχώματος της αριστερής κοιλίας. Εμφανίζεται είτε πρωτογενώς είτε δευτερογενώς. Η πρωτογενής μορφή οφείλεται στην ύπαρξη ενός επικρατούς γονιδίου στις γάτες φυλών Main coon και Rangdoll ή αποτελεί ένα πολυγονιδιακό νόσημα στις υπόλοιπες φυλές. Ωστόσο, ενδέχεται να εμφανιστεί σε μεμονωμένες γάτες φυλής Main coon και Rangdoll που δεν φέρουν το υπεύθυνο γονίδιο, γεγονός που καταδεικνύει την ύπαρξη ανομοιογένειας ανάμεσα στις γάτες μίας φυλής.

Η δευτερογενής μορφή οφείλεται στην ύπαρξη υπερθυρεοειδισμού, ακρομεγαλίας ή αρτηριακής υπέρτασης.

Η μέση ηλικία διάγνωσης είναι τα 6 χρόνια και οι γάτες παραμένουν πολύ συχνά ασυμπτωματικές και κατά την εξέταση ρουτίνας εντοπίζονται καρδιακό φύσημα και καλπαστικός ρυθμός. Στις γάτες που εμφανίζουν συμπτώματα παρατηρούνται ταχύπνοια, ταχυκαρδία, ανορεξία, κατάπτωση, έμετος, απώλεια βάρους, λιποθυμικές κρίσεις και τελικά θάνατος. Η θεραπεία περιλαμβάνει τον έλεγχο και την αντιμετώπιση της καρδιακής ανεπάρκειας.

Εν κατακλείδι, ο επόμενος στόχος των κτηνιάτρων θα πρέπει να είναι ο έλεγχος των κληρονομικών ασθενειών μέσω της επιλογής των κατάλληλων ζώων για αναπαραγωγή.

-Επιμέλεια άρθρου-
Αλεξάνδρα Δαραβίγκα

back to top

630x60-Virbac-PUBLIC

jobs1    9160 Purina PPD Banner 300x90px-01    sales1

Χορηγός επικοινωνίας

eke  logo hcavs1      ivsa-sal2  ivsa-kar1

ΖΩΑ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑΣ
Άλογο
Γάτα
Σκύλος
Κουνέλι

Κατά την περιήγησή σας στο diagnovet.gr αποδέχεστε τη χρήση των cookies Περισσότερα.

EU Cookie Directive Module Information