facebook facebook facebook
Σύνδεση (μόνο για Κτηνιάτρους)
Σύνδεση (μόνο για Κτηνιάτρους)

Ορισμένα θέματα του diagnovet.gr απευθύνονται μόνο σε Κτηνίατρους.

Εάν επιθυμείτε να συνδεθείτε παρακαλούμε επικοινωνήστε μαζί μας στο register@diagnovet.gr αναφέροντας:

• Όνομα & Επώνυμο
• Αριθμό Μητρώου του Πανελλήνιου Κτηνιατρικού Συλλόγου.

(* Τα στοιχεία σας δεν χρησμοποιούνται για κανένα λόγο και το μήνυμα σας θα διαγράφεται με την επιβεβαίωση των στοιχείων)

Username:
Password:
Remember me
Menu

728x90 royal 02

Κατοικίδια (κοινά θέματα)

 

5 κτηνιατρικές οδοντιατρικές καταστάσεις που χρήζουν άμεσης ανάγκης

  • Επιμέλεια:  

Οι οδοντιατρικής φύσεως παθολογικές καταστάσεις που χρήζουν άμεση αντιμετώπιση τείνουν να εμπλέκουν ή να οδηγούν σε, δυσλειτουργία και πόνο. Η παρουσία  της παθολογικής κατάστασης μπορεί να οδηγήσει σε υπερδιέγερση ή κατάπτωση του ζώου ∙ τα αναλγητικά και οι ακτινογραφίες μπορεί να είναι ιδιαίτερα βοηθητικά.

1. Τραύμα της στοματικής κοιλότητας: Σκληροί ιστοί

Η αρχική σταθεροποίηση του ασθενούς περιλαμβάνει τη χρήση  αναλγητικών και αντιβιοτικών, καθώς σχεδόν όλα τα οστικά τεμάχια που βρίσκονται στη στοματική κοιλότητα αποτελούνται από επιμέρους τμήματα γι αυτό και υπάρχει μεγάλος κίνδυνος μόλυνσης. Προτιμάται η βουπρενορφίνη και η υδρομορφόνη ως αναλγητικά και η κλινδαμυκίνη ως αντιβιοτικό και όλα χορηγούνται ενέσιμα. Οι ακτινογραφίες του κρανίου μπορούν να δώσουν κάποιες αρχικές πληροφορίες για τη φύση των αλλοιώσεων, αλλά οι ενδοστοματικές ακτινογραφίες είναι απαραίτητες για την ακριβή αξιολόγηση των οδοντικών καταγμάτων. Η ηρέμηση και/ή αναισθησία αντενδείκνυται μέχρι να εκτιμηθεί πρωτίστως ο τραυματισμός της κεφαλής, του εγκεφάλου καθώς και η ύπαρξη shock. Για την αποφυγή περαιτέρω τραυματισμού, θα πρέπει να ακινητοποιηθεί η περιοχή του κατάγματος (με μία ταινία γύρω από το ρύγχος) όπως υποδεικνύεται. Μπορεί να χρειαστεί διατροφική υποστήριξη μέχρι να σταθεροποιηθεί η κατάσταση του ζώου. Οι νάρθηκες από ρητίνη που τοποθετούνται ενδοδοντικά, το διακαταγματικό μεταλλικό ράμμα, το μεταλλικό ράμμα στα μεσοδόντια διαστήματα, και η χρήση mini- plates αποτελούν πιθανές θεραπευτικές επιλογές.

2. Τραύμα της στοματικής κοιλότητας: Μαλακοί ιστοί

Το τραύμα που καταστρέφει τους μαλακούς ιστούς της στοματικής κοιλότητας οδηγεί σε καταστροφή της γλώσσας, του φάρυγγα, της μαλακής υπερώας, και του στοματικού βλεννογόνου. Οι λύσεις της συνέχειας,  τα ξένα σώματα και οι ερεθιστικές ουσίες αποτελούν πιθανές αιτίες πρόκλησης του τραύματος. Η αιμόσταση, η απομάκρυνση των νεκρωμένων ιστών, και η επούλωση του τραύματος θα πρέπει να ολοκληρωθούν και επιπλέον θα πρέπει να αποκατασταθεί η ικανότητα μάσησης, κατάποσης και αναπνευστικής λειτουργίας, Επίσης θα πρέπει να αξιολογηθούν και οι πιο απομακρυσμένες περιοχές που μπορεί να έχουν επηρεαστεί (π.χ. οπισθοφαρυγγική χώρα, πνεύμονες και ήπαρ). Γενικά οι τραυματισμοί των μαλακών ιστών θεραπεύονται πιο άμεσα λόγω της μεγάλης αιμάτωσης στην περιοχή της κεφαλής και του λαιμού.

3. Κάταγμα του δοντιού, αποσπαστικoύ, και ενσφηνωμένου

Όλα τα κατάγματα των δοντιών που συνοδεύονται με αποκάλυψη του πολφού εκδηλώνονται με πόνο και επιτρέπουν την είσοδο  μικροοργανισμών που οδηγούν σε λοίμωξη και τελικά την απώλεια του δοντιού. Κάθε δόντι με αποκάλυψη του πολφού απαιτεί ενδοδοντική θεραπεία ή εξαγωγή. Δεν επιτρέπεται η παραμονή ενός καταγματικού δοντιού χωρίς εφαρμογή θεραπείας. Η δύναμη η οποία ασκείται στη θέση προσάρτησης του δοντιού στη γνάθο θα προκαλέσει μετατόπιση του μέσα στο φατνίο. Η μετατόπιση μπορεί να περιλαμβάνει την κίνηση μέσα στο φατνίο αλλά με κάποια επίμονη προσκόλληση στους γύρω μαλακούς ιστούς (ρήξη περιοδοντικού θυλάκου) ή πλήρης απώλεια του δοντιού από το φατνίο (απόσπαση). Η διείσδυση περιλαμβάνει την μετατόπιση του δοντιού μέσω της κορυφής του φατνίου. Η διείσδυση συμβαίνει κυρίως στην άνω γνάθου του σκύλου, με το δόντι να σταματά στις ρινικές κοιλότητες. Η διατήρηση και η αποκατάσταση της λειτουργίας του δοντιού μπορεί να επιτευχθούν αν το δόντι διατηρηθεί υγρό, επανέλθει γρήγορα στη φυσιολογική του θέση μέσα στο φατνίο και σταθεροποιηθεί στη συσκευή στήριξης του μέχρι να μπορέσει να θεραπευτεί. Η μετατόπιση οδηγεί σε διακοπή της αιμάτωσης του δοντιού. Γι αυτό είναι απαραίτητη η ενδοδοντική θεραπεία.

4. Αδυναμία διάνοιξης ή κλεισίματος του στόματος

Η δυσλειτουργία του τριδύμου νεύρου μπορεί να οδηγήσει σε μια χαλαρή, ανώδυνη κατάσταση κατά την οποία το ζώο δεν μπορεί να κλείσει το στόμα του. Ο τραυματισμός του τριδύμου μπορεί να θεωρηθεί ως ιδιοπαθής. Ωστόσο, η φλεγμονή, το άμεσο τραύμα στο νεύρο από έκταση της κεφαλής ή χτύπημα και σε σπάνιες περιπτώσεις νεοπλασία μπορεί να προκαλέσουν χαλαρή παράλυση. Η πάροδος του χρόνου και/ή τα αντιφλεγμονώδη σε συνδυασμό με τη διατροφική υποστήριξη ,θα λύσουν το πρόβλημα. Η απεικόνιση και η βιοψία μπορεί να χρειαστούν για να αποκλειστεί η πιθανή νεοπλασία, η οποία από τη φύση της έχει επιφυλακτική πρόγνωση. Σπάνια η λύσσα μπορεί να προκαλέσει χαλαρή παράλυση του προσώπου ∙ επομένως σε ενδημικές χώρες θα πρέπει να γίνεται επαναληπτική χορήγηση του εμβολίου. H συνένωση μεταξύ της κορωνοειδούς απόφυσης και του ζυγωματικού τόξου θα εμποδίσουν το κλείσιμο του στόματος, αλλά αυτό τείνει να οδηγήσει σε ένα εξουθενωμένο, συχνά με πόνο ασθενή. Η ηρέμηση ή η γενική αναισθησία μπορεί να είναι απαραίτητες ώστε να επιτρέψουν τους χειρισμούς για την επανατοποθέτηση της γνάθου στη σωστή αρχική της θέση. Η γνάθος μπορεί να είναι απόλυτα λειτουργική μετά την επανατοποθέτηση της, αλλά μπορεί να χρειαστεί χειρουργική επέμβαση για την απομάκρυνση του ραχιαίου τμήματος της κορωνοειδούς απόφυσης και του κεντρικού τμήματος του ζυγωματικού τόξου, αν δεν είναι δυνατή η ανάταξη της γνάθου ή σε περίπτωση υποτροπής. Τα κατάγματα λόγω τραυματισμού, η εξάρθρωση της κροταφογναθικής άρθρωσης, ή η μετατόπιση του δοντιού μπορούν επίσης να εμποδίσουν το κλείσιμο του στόματος, λόγω της επαφής μεταξύ των δοντιών ή του δοντιού και των μαλακών ιστών. Η αντιμετώπιση γίνεται με την απομάκρυνση του αιτιολογικού παράγοντα.

Η οξεία εμφάνιση της έλλειψης ικανότητας για διάνοιξη του στόματος μπορεί να είναι δευτερογενής και να οφείλεται σε μυοσίτιδα των μασητήριων μυών, σε οπισθοβολβική φλεγμονή και/ή σε απόστημα, ή σε τέτανο. Η μυοσίτιδα των μασητήριων μυών μπορεί να εκδηλωθεί με οίδημα των κροταφικών μυών, πόνο και πυρετό. Η επιβεβαίωση γίνεται μέσω της βιοψίας που πραγματοποιείται από δείγμα του σώματος του μυ. Η αρχική θεραπεία γίνεται με ανοσορυθμιστικές δόσεις στεροειδών. Η φλεγμονή και το απόστημα του οπισθοβολβικού χώρου μπορεί να προκαλέσει περιοφθαλμικό οίδημα και/ή εξόφθαλμο του προσβεβλημένου οφθαλμού. Ο ασθενής μπορεί να ανοίξει το στόμα του αλλά αυτό εξαρτάται από τον έντονο πόνο που μπορεί να επηρεάσει μια τέτοια έντονη κίνηση. Η παροχέτευση, η χορήγηση μη στεροειδών αντιφλεγμονωδών και αντιβιοτικών είναι συχνά απαραίτητα για την επίλυση του προβλήματος. Περιστασιακά ένα ξένο σώμα μπορεί να είναι απαραίτητο να βρεθεί και να απομακρυνθεί προκειμένου η θεραπεία του προβλήματος να είναι οριστική. Ο τέτανος είναι σπάνιος σε σκύλους και σε γάτες και είναι περισσότερο πιθανός σε ινδικά χοιρίδια και άλογα. Η εξέλιξη των κλινικών συμπτωμάτων (π.χ. σιελόρροια, μυϊκοί σπασμοί, μυϊκός τρόμος, αναπνευστική παράλυση) μετά από τη μόλυνση με το βακτήριο Clostridium tetani είναι ραγδαία. Η θεραπεία περιλαμβάνει χορήγηση αντιβιοτικών, αντιορό, αναπνευστική και νοσοκομειακή υποστήριξη και μυοχαλαρωτικά. Η οπισθοβολβική νεοπλασία μπορεί να είναι υπεύθυνη σε κλινικά περιστατικά με οξεία εμφάνιση συμπτωμάτων. Η πρωτογενής απεικόνιση μπορεί να είναι βοηθητική στη διάγνωση και την επιβεβαίωση της νόσου. Η πρόγνωση είναι επιφυλακτική, καθώς η είσοδος στις περικογχικές δομές μπορεί να πραγματοποιηθεί πριν την εκδήλωση των κλινικών συμπτωμάτων.

5. Ανορεξία μικρού θηλαστικού

Η οδοντική νόσος με απουσία ικανότητας μάσησης θα πρέπει να είναι στη λίστα της διαφορικής διάγνωσης για κάθε ανορεξικό μικρό θηλαστικό. Ένα ανορεξικό λαγόμορφο, ή τρωκτικό εμφανίζει υψηλό κίνδυνο για ειλεό, ο οποίος μπορεί να απειλήσει τη ζωή του. Οι ιδιοκτήτες μπορούν να αντιληφθούν την έναρξη της νόσου ως οξεία, αν δεν μπορούν να αντιληφθούν μια αλλαγή στις διατροφικές προτιμήσεις, μια μειωμένη πρόσληψη και/ή μειωμένη παραγωγή κοπράνων. Η σιελόρροια, η απώλεια βάρους, η πρόπτωση οφθαλμού, ένα απόστημα του προσώπου και ο λήθαργος αποτελούν κοινά συμπτώματα. Η σταθεροποίηση πριν από τη θεραπεία μπορεί να είναι απαραίτητη και μπορεί να περιλαμβάνει τη σίτιση, τη χορήγηση υγρών, προκινητικών, αναλγητικών και θερμική υποστήριξη. Μια ενδοστοματική εξέταση συνδυαζόμενη με ενδοστοματικές και/ή εκτός της στοματικής κοιλότητας ακτινογραφίες, είναι απαραίτητες για τον ακριβή εντοπισμό της πηγής του προβλήματος. Η θεραπεία περιλαμβάνει την επαναφορά των οδοντικών φραγμών στη φυσιολογική ανατομική τους θέση, εξαγωγές όπως απαιτείται και θεραπεία τυχόν αποστημάτων. Η μετεγχειρητική φροντίδα θα πρέπει να εφαρμόζεται στον ασθενή μέχρι ο ίδιος να μπορεί να εκτελεί μόνος του τις φυσιολογικές λειτουργίες.

Συμπέρασμα

Οι πραγματικές καταστάσεις που χρήζουν άμεσης ανάγκης εμφανίζονται λιγότερο συχνά σε σχέση με άλλους κλάδους, αλλά οι οδοντιατρικής φύσεως καταστάσεις άμεσης ανάγκης θα πρέπει να αξιολογούνται σωστά ώστε να εφαρμοστεί και η κατάλληλη θεραπεία. Για την επιβίωση των ασθενών είναι απαραίτητη η άμεση επαναφορά της λειτουργικότητας της στοματικής κοιλότητας.

-Επιμέλεια άρθρου-
Δάφνη Λιανού

back to top

630x60-Virbac-PUBLIC

jobs1    9160 Purina PPD Banner 300x90px-01    sales1

Χορηγός επικοινωνίας

eke  logo hcavs1      ivsa-sal2  ivsa-kar1

ΖΩΑ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑΣ
Άλογο
Γάτα
Σκύλος
Κουνέλι

Κατά την περιήγησή σας στο diagnovet.gr αποδέχεστε τη χρήση των cookies Περισσότερα.

EU Cookie Directive Module Information