facebook facebook facebook
Σύνδεση (μόνο για Κτηνιάτρους)
Σύνδεση (μόνο για Κτηνιάτρους)

Ορισμένα θέματα του diagnovet.gr απευθύνονται μόνο σε Κτηνίατρους.

Εάν επιθυμείτε να συνδεθείτε παρακαλούμε επικοινωνήστε μαζί μας στο register@diagnovet.gr αναφέροντας:

• Όνομα & Επώνυμο
• Αριθμό Μητρώου του Πανελλήνιου Κτηνιατρικού Συλλόγου.

(* Τα στοιχεία σας δεν χρησμοποιούνται για κανένα λόγο και το μήνυμα σας θα διαγράφεται με την επιβεβαίωση των στοιχείων)

Username:
Password:
Remember me
Menu

728x90 royal 02

Γάτα

 

Λίγα λόγια για το Λεμφοσάρκωμα στη Γάτα

  • Επιμέλεια:  

Το λέμφωμα (λεμφοσάρκωμα) της γάτας είναι μια πολύ συχνή μορφή νεοπλασίας των λεμφοκυττάρων. Τα λεμφοκύτταρα ανήκουν στα λευκά αιμοσφαίρια και διαφοροποιούνται σε Β - λεμφοκύτταρα και σε Τ - λεμφοκύτταρα.

Το λέμφωμα αποτελεί το 90% των νεοπλασμάτων του αίματος και το 33% του συνολικού αριθμού των όγκων της γάτας. Εμφανίζεται σε διάφορες ανατομικές θέσεις όπως ο γαστρεντερικός σωλήνας, οι νεφροί, τα μάτια, το δέρμα, το ήπαρ, οι πνεύμονες, και ο σπλήνας. H ηλικία των γατών με λέμφωμα κατά την προσκόμιση είναι δίκορφη, με την πρώτη κορυφή στην ηλικία των 2 ετών και τη δεύτερη στην ηλικία τν 10-12 ετών. Οι γάτες που ανήκουν στην πρώτη κορυφή είναι συνήθως FeLV θετικές, ενώ της δεύτερης κορυφής είναι FeLV αρνητικές. Επιπλέον, είναι η πιο συχνή αιτία υπερασβεστιαιμίας στις γάτες.

Αιτιολογία

Αν και η συχνότητα εμφάνισης του λεμφώματος είναι μεγάλη, το αίτιο παραμένει ακόμη άγνωστο. Ο ιός FeLV έχει αποδειχτεί ότι προκαλεί λέμφωμα, και ο ιός FIV αποτελεί προδιαθετικό παράγοντα για τα μολυσμένα ζώα. Σε περίπτωση που μια γάτα έχει μολυνθεί και από τους δύο ιούς, η πιθανότητα εμφάνισης λεμφώματος αυξάνεται υπέμετρα. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον προκαλεί το γεγονός, πως όταν η γάτα γίνεται παθητικός καπνιστής, ευαισθητοποιείται έντονα στην ανάπτυξη της νεοπλασίας. Το λέμφωμα δεν είναι μεταδοτικό μεταξύ των ζώων του ίδιου ή διαφορετικού είδους καθώς επίσης και στον άνθρωπο.

Συμπτώματα

Τα συμπτώματα δεν είναι σταθερά και εξαρτώνται από τη θέση εντόπισης του όγκου αλλά και το είδος του λεμφώματος. Υπάρχουν 5 είδη στη γάτα: ο γενικευμένος πολυκεντρικός τύπος, ο μεσοπνευμόνιος τύπος, ο γαστρεντερικός τύπος, ο νεφρικός και ο μονήρης. Στο γενικευμένο πολυκεντρικό τύπο παρατηρούνται κατά κύριο λόγο διόγκωση των λεμφογαγγλίων (πχ υπογνάθιων, προωμοπλατιαίων και βουβουνικών), απώλεια όρεξης, απώλεια βάρους, και κατάθλιψη.

Ο μεσοπνευμόνιος τύπος, ο οποίος αφορά το πρόσθιο τμήμα του θώρακα, χαρακτηρίζεται από αναπνοή με ανοιχτό το στόμα, βήχα, απώλεια όρεξης έως και πλήρη ανορεξία, και απώλεια βάρους.

Στο γαστρεντερικό τύπο μπορεί να προσβληθεί οποιοδήποτε τμήμα του στομάχου και του εντέρου με συμπτώματα που αιτιολογούν την εντόπιση του όπως ανορεξία, λήθαργος, έμετος, διάρροια, δυσκοιλιότητα, αιματοχεζία, μέλαινα. Ο νεφρικός τύπος με εντόπιση στα νεφρά εκδηλώνεται με ανορεξία, έμετο, αδυναμία και πολυουρία- πολυδιψία. Ο μονήρης τύπος μπορεί να παρουσιαστεί σε οποιαδήποτε ανατομική περιοχή και τα συμπτώματα είναι ανάλογα της περιοχής που προσβάλλεται. Μάζες μπορούν να αναπτυχθούν εντός της κοιλιακής κοιλότητας και να είναι ψηλαφητές εξωτερικά. Ενίοτε μπορεί να συνυπάρχει ηπατομεγαλία ή σπληνομεγαλία.

Πιο σπάνια οι γάτες προσκομίζονται για κτηνιατρικό έλεγχο με συμπτώματα όπως : ξαφνική απώλεια όρασης, επιληπτικές κρίσεις, αιμορραγίες, πυρετό, πόνο στη σπονδυλική στήλη και υποδόριες διογκώσεις.

Διάγνωση

Για το σωστό προσανατολισμό του κτηνιάτρου είναι απαραίτητη η λήψη ενός αναλυτικού ιστορικού για την γενική κατάσταση της γάτας αλλά και λεπτομερείς πληροφορίες με σκοπό τη σαφή και άρτια περιγραφή των συμπτωμάτων και τον τρόπο με τον οποίο αυτά εκδηλώνονται. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να γνωρίζει ο κτηνίατρος το όργανο που προσβάλλεται αρχικά, ώστε να ταυτοποιήσει τον τύπο του. Μετά τη λήψη του ιστορικού, είναι απαραίτητη η γενική κλινική εξέταση της γάτας.

Συμπληρωματικά, επιθυμητή είναι η διενέργεια εξετάσεων όπως αιματολογική, βιοχημική και ανάλυση ούρων. Τα αποτελέσματα της αιματολογικής εξέτασης χαρακτηρίζονται από αναιμία ή παρουσία ενός ασυνήθιστα υψηλού αριθμού λεμφοβλαστών στο περιφερικό αίμα, μια κατάσταση που ονομάζεται λεμφοβλάστωση. Οι βιοχημικές εξετάσεις παρουσιάζουν υψηλά επίπεδα κρεατινίνης, ουρικού αζώτου, ηπατικών ενζύμων και επιπέδων ασβεστίου. Η ανάλυση ούρων αποκαλύπτει ασυνήθιστα υψηλά επίπεδα χολερυθρίνης και πρωτεϊνών. Οι προσβεβλημένες γάτες εξετάζονται επίσης για FeLV, που όπως αναφέρθηκε σχετίζεται αρκετά συχνά με την ύπαρξη λεμφώματος.

H ακτινογραφική και η υπερηχοτομογραφική εξέταση χρησιμεύουν στην κλινική σταδιοποίηση του λεμφώματος, χωρίς από μόνες τους να είναι διαγνωστικές. Η ακτινογραφική εξέταση του θώρακα είναι σημαντικές για τη διάγνωση του μεσοπνευμόνιου λεμφώματος και συνιστάται να γίνεται σε κάθε περιστατικό με υπερασβεστιαιμία που έχει άγνωστη αιτιολογία. Η υπερηχοτογραφική εξέταση της κοιλιακής κοιλότητας είναι ιδιαίτερα χρήσιμη διαγνωστική μέθοδος στη διερεύνηση του γαστρεντερικού λεμφώματος.

Η επιβεβαίωση του λεμφώματος πραγματοποιείται με ιστοπαθολογική και κυτταρολογική εξέταση. Η κυτταρολογική εξέταση μέσω παρακέντησης των λεμφογαγγλίων, των ενδοκοιλιακών οργάνων ή άλλων σημείων, με λεπτή βελόνα υποδηλώνει την ύπαρξη της νεοπλασματικής νόσου, ωστόσο τις περισσότερες φορές η οριστική διάγνωση τίθεται με την ιστοπαθολογική εξέταση. Στη γάτα μάλιστα επιβάλλεται η ιστοπαθολογική εξέταση καθώς είναι δύσκολη η διαφοροποίηση της νεοπλασματικής από τη μη νεοπλασματική λεμφαδενοπάθεια.

Θεραπεία

Το λέμφωμα είναι το περισσότερο ανταποκρινόμενο στη χημειοθεραπεία κακόηθες νεόπλασμα της γάτας. Στα περισσότερα περιστατικά γάτας με λέμφωμα, η νόσος είναι συστηματική και είναι απαραίτητη η χημειοθεραπεία ώστε να βελτιωθεί η ποιότητα ζωής της γάτας καθώς και ο χρόνος επιβίωσής της. Συνδυασμός χημειοθεραπείας με ακτινοθεραπεία, θα πρέπει να εφαρμοστεί εφ' όσον συστηθεί από ένα ειδικευμένο ογκολόγο κτηνίατρο, ο οποίος κρίνει ότι η γάτα είναι κατάλληλη γι αυτό το είδος της θεραπείας. Η καταλληλότητα κρίνεται με βάση το στάδιο του λεμφώματος, την ηλικία της γάτας, και τη γενική της κατάσταση. Επιπλέον η χειρουργική εξαίρεση του όγκου μπορεί να αποτελέσει βιώσιμη λύση, φυσικά ανάλογα και πάλι με τον τύπο και το στάδιο του λεμφώματος, σε ορισμένους ασθενείς με την εντερική μορφή της νόσου. Η χειρουργική εξαίρεση θα πρέπει ταυτόχρονα να συνοδεύεται με τη λήψη υλικού για εργαστηριακή αξιολόγιση.

Ποιότητα ζωής και διαχείριση

Δυστυχώς δεν υπάρχει διαθέσιμη θεραπεία για την οριστική αντιμετώπιση του λεμφώματος. Γι αυτό θα πρέπει να προσανατολιζόμαστε στη λήψη μέτρων , τα οποία θα βελτιώσουν τη ποιότητα ζωής της. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να ελέγχεται η πρόσληψη νερού και τροφής στη φάση ανάρρωσης της γάτας.

Η πρόγνωση της νόσου ποικίλει και εξαρτάται από την αρχική ανταπόκριση στη θεραπεία, τον ανατομικό τύπο του όγκου, το μέγεθος του όγκου και την προσβολή ή μη από FeLV.

Εφ' όσον ακολουθηθεί αντιμετώπιση του λεμφώματος με χημειοθεραπεία, θα πρέπει να γίνονται συχνές επισκέψεις στον κτηνίατρο. Είναι απαραίτητο να γίνονται εξετάσεις αίματος σε τακτά χρονικά διαστήματα ώστε να εκτιμηθεί ο βαθμός ανταπόκρισης στη θεραπεία, και η ύπαρξη τυχόν επιπλοκών. Αν χρησιμοποιούνται χημειοθεραπευτικά ή αναλγητικά φάρμακα στο σπίτι ως μέρος της θεραπείας, θα πρέπει να σιγουρευτούμε ότι ακολουθούνται σωστά οι οδηγίες χρήσεις, καθώς είναι τοξικά για τους ανθρώπους. Πολύ συχνό λάθος που μπορεί να κοστίσει τη ζωή του ζώου είναι η υπερδοσία των φαρμάκων, αν μέρος της αγωγής πραγματοποιείται και πάλι στο σπίτι. Ο χρόνος επιβίωσης ποικίλει, ωστόσο τo 55-70% των γατών που ανταποκρίνονται στη χημειοθεραπεία, επιβιώνουν για 2 ή και περισσότερα χρόνια.

-Επιμέλεια άρθρου-
Δάφνη Λιανού

back to top

630x60-Virbac-PUBLIC

jobs1    9160 Purina PPD Banner 300x90px-01    sales1

Χορηγός επικοινωνίας

eke  logo hcavs1      ivsa-sal2  ivsa-kar1

ΖΩΑ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑΣ
Άλογο
Γάτα
Σκύλος
Κουνέλι

Κατά την περιήγησή σας στο diagnovet.gr αποδέχεστε τη χρήση των cookies Περισσότερα.

EU Cookie Directive Module Information