tobg-1

facebook facebook facebook
Σύνδεση (μόνο για Κτηνιάτρους)
Σύνδεση (μόνο για Κτηνιάτρους)

Ορισμένα θέματα του diagnovet.gr απευθύνονται μόνο σε Κτηνίατρους.

Εάν επιθυμείτε να συνδεθείτε παρακαλούμε επικοινωνήστε μαζί μας στο register@diagnovet.gr αναφέροντας:

• Όνομα & Επώνυμο
• Αριθμό Μητρώου του Πανελλήνιου Κτηνιατρικού Συλλόγου.

(* Τα στοιχεία σας δεν χρησμοποιούνται για κανένα λόγο και το μήνυμα σας θα διαγράφεται με την επιβεβαίωση των στοιχείων)

Username:
Password:
Remember me
Menu

Θεραπεύοντας τον καρκίνο του εγκεφάλου με … τον ιό της Λύσσας

Ένας αδίστακτος δολοφόνος ίσως βοηθήσει σύντομα ασθενείς με καρκίνο του εγκεφάλου.Ο ιός της λύσσας που σκοτώνει δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους κάθε χρόνο, έχει μια σπάνια ικανότητα να εισέρχεται στα νευρικά κύτταρα και να τα χρησιμοποιεί ως πορεία δράσης για να μολύνει τον νευρικό ιστό. Τώρα οι επιστήμονες προσπαθούν να μιμηθούν αυτή τη στρατηγική με το να εμφυτεύσουν νανοσωματίδια που δρουν κατά καρκινικών κυττάρων σε νεοπλάσματα των εγκεφαλικών ημισφαιρίων. Μέχρι στιγμής, η προσέγγιση αυτή δείχνει να λειτουργεί μόνο σε ποντίκια. Αν είναι επιτυχής σε ανθρώπους, αυτά τα νανοσωματίδια θα μπορέσουν μια μέρα να βοηθήσουν τους γιατρούς να δημιουργήσουν μια στοχευμένη θεραπεία χωρίς να βλάπτουν τα υγιή κύτταρα.

Ο ιός της λύσσας, που μεταδίδεται σε μεγάλο βαθμό μέσω των δαγκωμάτων των μολυσμένων ζώων έχει εξελιχθεί εδώ και εκατοντάδες χρόνια για να προσαρμόζεται στα νευρικά κύτταρα τα οποία χρησιμοποιεί μέσω των τελικών κινητικών πλακών που βρίσκονται σε μολυσμένους μύες και φτάνει μέχρι το φλοιό του εγκεφάλου. Αυτό του επιτρέπει να παρακάμψει ένα σημαντικό εμπόδιο: τον αιματό-εγκεφαλικό φραγμό, μια κατασκευή με επιλεκτικό χαρακτήρα που αποτρέπει την δίοδο των περισσότερων παθογόνων που μεταφέρονται μέσω της κυκλοφορίας του αίματος.Όμως ο φραγμός αυτός αποτρέπει πολλές θεραπευτικές ουσίες- όπως τα αντικαρκινικά φάρμακα- από το να φτάσουν στα προσβεβλημένα κύτταρα, περιορίζοντας έτσι τις πιθανότητες θεραπείας των πασχόντων.

Για να πάρουμε μια γεύση του προβλήματος, οι επιστήμονες έχουν στραφεί στον ιό της λύσσας για έμπνευση.Ήδη οι ερευνητικές ομάδες έχουν ενσωματώσει αντικαρκινικές ουσίες σε νανοσωματίδια που περιβάλλονται από τμήμα μιας πρωτεΐνης της κάψας του ιού της λύσσας, η οποία του επιτρέπει να μετακινείται στο Κεντρικό Νευρικό Σύστημα.Tώρα όμως στο Πανεπιστήμιο Sungkyunkwan στο Σουόν της Νότιας Κορέας μια ομάδα ερευνητών έχει προχωρήσει την ιδέα αυτή μερικά βήματα παρακάτω.Ο Yοun Seok ειδικός στα νανοσωματίδια και η ομάδα του έχουν μηχανοποιήσει χρυσά σωματίδια, έτσι ώστε να έχουν το ίδιο ραβδοειδές σχήμα και μέγεθος με τον ιό. Το σχήμα αυτό του νανοσωματίδιου τους δίνει περισσότερη έκταση επιφανείας από τα σφαιρικά σωματίδια, βελτιώνοντας έτσι την ικανότητα της πρωτεΐνης της κάψας να δεσμεύεται από υποδοχείς επί των νευρικών κυττάρων που χρησιμεύουν ως πύλη προς το νευρικό σύστημα.Τα σωματίδια αυτά δεν μεταφέρουν κάποια φαρμακευτική ουσία αλλά οι μικροσκοπικοί ράβδοι χρυσού εύκολα απορροφούν ακτινοβολία, η οποία αυξάνει την θερμοκρασία τους με αποτέλεσμα η υψηλή θέρμανση που αναπτύσσεται στην περιοχή να νεκρώνει τον περιβάλλοντα ιστό.

Για να ελεγχθεί το κατά πόσο αυτά τα νέα σωματίδια είναι αποτελεσματικά έναντι νεοπλασμάτων ο Youn και η ομάδα του πραγματοποίησαν εγχύσεις αυτών σε κοκκυγικές φλέβες τεσσάρων ποντικιών με νεοπλάσματα στον εγκέφαλο.Σε μικρό χρονικό διάστημα τα νανοσωματίδια ταξίδεψαν προς τον φλοιό του εγκεφάλου και συσσωρεύτηκαν στο σημείο του νεοπλάσματος .Η ομάδα τότε τροφοδότησε με υπέρυθρη ακτινοβολία τα νανοσωματίδια φτάνοντας την θερμοκρασία τους περίπου στους 50ο C.H ακτινοβολία διήλθε από το δέρμα και τα οστά αφήνοντας τα ανέπαφα αλλά όταν έφτασε στα νανοσωματίδια αύξησε την θερμοκρασία τους τόσο ώστε η θερμότητα που εκλύθηκε από αυτά κατέστρεψε σε μεγάλο βαθμό τα καρκινικά κύτταρα. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να μειωθεί σημαντικά το μέγεθος των νεοπλασμάτων όπως ανέφεραν λίγο αργότερα ο Youn και οι συνεργάτες του. Σε ένα άλλο αντίστοιχο πείραμα, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν την ίδια αγωγή σε ποντίκια όπου χρησιμοποίησαν καρκινικά κύτταρα που είχαν εγχυθεί στις πλευρές τους. Τα νεοπλάσματα σε δύο από τους ποντικούς εξαφανίστηκαν μετά από 7 ημέρες, ενώ οι άλλες νεοπλασματικές μάζες συρρικνώθηκαν περίπου στο μισό του αρχικού τους μεγέθους.

Αυτό που ακόμα δεν έχει επιβεβαιωθεί, είναι ο τρόπος με τον οποίο τα νανοσωματίδια έφτασαν στα καρκινικά κύτταρα. Ο Youn απαντάει ότι είναι πιθανό να χρησιμοποίησαν την ίδια διαδρομή με τον ιο της λύσσας – μέσω του κεντρικού νευρικού συστήματος. Αυτό είναι κάτι που μπορεί να καταστήσει τα νανοσωματίδια κατάλληλους υποψήφιους για την θεραπεία άλλων παρόμοιων μορφών καρκίνου.

Παρόλα αυτά δεν είναι όλοι πεπεισμένοι.Ο Rachael Sirianni επιστήμονας στο Barrow Neurological Institute στο Φοίνιξ διερωτάται αν τα νανοσωματίδια πράγματι κατάφεραν να φτάσουν μέσα στα καρκινικά κύτταρα.Στην πραγματικότητα απαιτείται μεγάλο χρονικό διάστημα για τον ιο της λύσσας να διασχίσει το κεντρικό νευρικό σύστημα, ενώ τα νανοσωματιδια του Youn χρειάστηκαν μόνο λίγες ώρες.Η μέθοδος αυτή μπορει να είναι όντως αποτελεσματική στην καταστολή των νεοπλασμάτων, όμως μπορεί να οδηγήσει σε ανεπιθύμητες ενέργειες. «Το ιδανικό σενάριο θα ήταν μόνο τα καρκινικά κύτταρα να λάβουν την επίδραση των χρυσών αυτών νανοσωματιδίων.» αναφέρει ο Sirianni, «Στην πραγματικότητα είναι πιθανό οι ράβδοι αυτοί να πάνε στα ενδοθηλιακά κύτταρα, ανάμεσα από αυτά και μόνο μερικά να καταλήξουν στα καρκινικά κύτταρα έξω από τα αγγεία». Πιθανές διαρροές μακριά από τα καρκινικά κύτταρα θα σήμαινε ότι με την διαδικασία της θέρμανσης των ράβδων θα καταστραφούν και υγιή κύτταρα.

Μια άλλη ανησυχία, σύμφωνα με τον Feng Chen, επιστήμονας στον τομέα των υλικών στο Memorial Sloan Kettering Cancer Center στη Νέα Υόρκη, είναι η τοξικότητα. Μεγάλα νανοσωματίδια, όπως αυτά συχνά καταλήγουν στο ήπαρ και η απομάκρυνση τους από αυτό απαιτεί μεγάλο χρονικό διάστημα. Αυτό προσθέτει στην θεραπεία περισσότερες προκλήσεις έτσι ώστε να καταστεί κατάλληλη η δοκιμή της σε ανθρώπους αλλά και για να πάρει την έγκριση από το Food and Drug Administration, όπως λέει ο Chen.

Παρόλα αυτά ο Youn συνεχίζει τις προσπάθειες.Αναφέρει ότι τα νέα νανοσωματίδια συσσωρεύονται επιλεκτικά σε νεοπλάσματα, γεγονός το οποίο θα μπορούσε να μειώσει δραστικά τις ανεπιθύμητες ενέργειες των σημερινών θεραπειών του καρκίνου που συνήθως καταστρέφουν τα υγιή κύτταρα μαζί με τα καρκινικά κύτταρα στόχος.

-Επιμέλεια άρθρου-
Στεφανία Ταμπάχ

Read more...

Οι συχνότερες εφαρμογές της φυσικοθεραπείας στον σκύλο στην κλινική πράξη

Ο στόχος της φυσικοθεραπείας ή αλλιώς της φυσικής αποκατάστασης, σε συνδυασμό με την ιατρική φροντίδα και τις χειρουργικές επεμβάσεις, είναι η αποκατάσταση της φυσιολογικής κινητικότητας και μυοσκελετικής λειτουργίας. Οι τεχνικές που εφαρμόζονται είναι οι θεραπευτικές μαλάξεις, οι διατάσεις, οι παθητικές κινήσεις των αρθρώσεων, η τοποθέτηση ψυχρών ή κρύων επιθεμάτων, αλλά και πιο εξειδικευμένες μέθοδοι όπως είναι η θεραπεία με τη χρήση λέιζερ, υπερήχων, η υδροθεραπεία και ο βελονισμός. Επικουρικά χρησιμοποιούνται διάφοροι ράβδοι που τοποθετούνται σε διαφορετικά ύψη, κώνοι αναγκάζουν τον σκύλο να κάνει ελιγμούς κατά το περπάτημα, κυλιόμενοι τάπητες που ελέγχουν την ταχύτητα της κίνησης ή και πισίνες. Αν και η φυσικοθεραπεία εφαρμόζεται σε ποικίλες παθήσεις του μυοσκελετικού και του νευρικού συστήματος, παρακάτω αναλύονται τα οφέλη της στη μετεγχειρητική φροντίδα της ρήξης των χιαστών συνδέσμων, της εκτομής της κεφαλής και του αυχένα του μηριαίου οστού, στις παθήσεις του νωτιαίου μυελού, στην οστεοαρθρίτιδα και σε περιπτώσεις που επιβάλλειται η απώλεια και η διατήρηση σταθερού σωματικού βάρους.

Η χειρουργική επέμβαση είναι αναμφισβήτητα η καλύτερη προσέγγιση για την αποκατάσταση της σταθερότητας της άρθρωσης του γονάτου στην περίπτωση της ρήξης των χιαστών συνδέσμων. Δεδομένου ότι η παρατεταμένη ακινητοποίηση και η περιορισμένη φόρτιση ενός άκρου οδηγεί σύντομα σε εκφυλιστικές μεταβολές, η αποκατάσταση περιλαμβάνει, εκτός από τη χειρουργική επέμβαση, την αντιμετώπιση του πόνου, τη διενέργεια μαλάξεων, παθητικών κινήσεων και την εφαρμογή ψυχρών επιθεμάτων. Καθώς οι ιστοί επουλώνονται, οι ασθενείς πραγματοποιούν στοχευμένες ασκήσεις μετατόπισης βάρους και περπάτημα σε κυλιόμενο τάπητα, ιδανικά μέσα σε νερό. Στην πορεία και ενώ η χωλότητα βελτιώνεται, ο σκύλος περπατάει υπό την καθοδήγηση του λουριού και ακολουθούν το τρέξιμο και ο τροχασμός.

Η εκτομή της κεφαλής και του αυχένα του μηριαίου οστού πραγματοποιείται συνήθως για την αντιμετώπιση της νέκρωσης, του εξαρθρήματος και του κατάγματος της κεφαλής, σε επώδυνη δυσπλασία ισχίου και σε οστεοαρθρίτιδα. Η μετεγχειρητική φροντίδα περιλαμβάνει τη διενέργεια μαλάξεων και ήπιων παθητικών κινήσεων. Μετά την επούλωση της τομής, ο σκύλος μπορεί να περπατήσει σε κυλιόμενο τάπητα, ιδανικά μέσα σε νερό, ώστε να φορτιστεί σταδιακά το άκρο. Έπειτα, επιστρέφει στην κανονική βάδιση.

Κοινές ασθένειες του νωτιαίου μυελού είναι η προβολή μεσοσπονδύλιου δίσκου, τα ινοχόνδρινα έμβολα, η εκφυλιστική μυελοπάθεια, τα τραύματα της σπονδυλικής στήλης και η φλεγμονώδης νόσος του κεντρικού νευρικού συστήματος. Τα κλασσικά σημάδια ελλειμάτων της ιδιοδεκτικής οδού είναι η σοβαρή πάρεση ή παράλυση της πυέλου ή των άκρων ανάλογα με την εντόπισης της βλάβης. Μια λεπτομερής νευρολογική εξέταση είναι απαραίτητη. Η ανάλυση του εγκεφαλονωτιαίου υγρού, η διενέργεια αξονικής ή μαγνητικής τομογραφίας απαιτούνται για την επιβεβαίωση της διάγνωσης. Οι θεραπευτικοί στόχοι των παθήσεων του νωτιαίου μυελού περιλαμβάνουν τη μείωση του πόνου, τη διατήρηση της ελαστικότητας των αρθρώσεων, την πρόληψη ή τη μείωση της μυϊκής ατροφίας, και την αποκατάσταση του συντονισμού των κινήσεων και της αισθητικότητας. Οι τεχνικές που θα επιλεχθούν εξαρτώνται από τη σοβαρότητα και τα σημεία εντόπισης της βλάβης. Ωστόσο, συνήθως εφαρμόζονται μαλάξεις, παθητικές κινήσεις, στοχευμένες ασκήσεις χρησιμοποιώντας μια μπάλα άσκησης, και υδροθεραπεία. Σε σκύλους με σοβαρή πάρεση ή παράλυση, τα οφέλη της υδροθεραπείας είναι πολυάριθμα. Όταν ο σκύλος έχει τη δυνατότητα να περπατήσει χωρίς βοήθεια, προσθέτονται ασκήσεις, όπως το περπάτημα πάνω από μικρά εμπόδια, για τη βελτίωση του γενικότερου συντονισμού.

Η κατάσταση ενός ασθενούς με οστεοαρθρίτιδα συχνά επιδεινώνεται. Η αρθρίτιδα που αντιμετωπίζει είναι επώδυνη, το ζώο προτιμάει την καθιστική ζωή, αποφεύγει την άσκηση, και τελικά προκαλείται μυϊκή ατροφία και αύξηση του σωματικού βάρους. Τα παραπάνω οδηγούν σε έναν φαύλο κύκλο. Η διαχείριση του πόνου με τη χορήγηση αναλγητικών φαρμάκων και η εφαρμογή της φυσικοθεραπείας μπορούν να βοηθήσουν. Η ήπια άσκηση σε έναν κυλιόμενο τάπητα μέσα στο νερό ή στην πισίνα βοηθάει στην απόκτηση μυϊκής δύναμης και αντοχής. Οι στοχευμένες ασκήσεις μετατόπισης βάρους είναι ιδανικές για την ενίσχυση των αρθρώσεων.

Τα προβλήματα υγείας που προκαλούνται ή περιπλέκονται από την παχυσαρκία περιλαμβάνουν την εύκολη κόπωση, παθήσεις των αρθρώσεων ή / και μυοσκελετικά προβλήματα, πνευμονική και καρδιαγγειακή νόσο. Συχνά, δίνεται έμφαση στη διαμόρφωση ειδικής δίαιτας και η άσκηση παραβλέπεται, ενώ είναι χρήσιμο να ακολουθούνται συνεδρίες άσκησης σε τακτικά χρονικά διαστήματα. Με αυτόν τον τρόπο επιτυγχάνονται παράλληλα η απώλεια βάρους και η μυϊκή ενδυνάμωση.

Συμπερασματικά, οι κτηνίατροι οφείλουν τόσο να διαμορφώνουν εξειδικευμένα πρωτόκολλα φυσικοθεραπείας για τις ανάγκες του κάθε ασθενούς, όσο και να δίνουν τις κατάλληλες πρακτικές οδηγίες στους ιδιοκτήτες για να εφαρμόζουν κάποιες τεχνικές καθημερινά στο σπίτι.

-Επιμέλεια άρθρου-
Αλεξάνδρα Δαραβίγκα

Read more...

Ίλιγγος στους σκύλος: Μύθος ή Πραγματικότητα;

Με τον όρο "ίλιγγο" ( αγγλ. Vertigo ) περιγράφουμε την ψευδαίσθηση της κίνησης, που βιώνει ο ασθενής και αφορά είτε το σώμα του, είτε το περιβάλλον. Είναι σίγουρο ότι είτε εσείς είτε κάποιος γνωστός σας έχει βιώσει αυτού του είδους τη ζάλη, ωστόσο γνωρίζετε ότι και ο σκύλος σας είναι πιθανό να το εκδηλώσει;

Το αιθουσαίο σύστημα είναι αυτό το οποίο ρυθμίζει την αίσθηση της ισορροπίας στο ζώο και εντοπίζεται τόσο στο έσω ους όσο και το κεντρικό νευρικό σύστημα ( ΚΝΣ ). Διαταραχές στο παραπάνω σύστημα προκαλούν συμπτωματολογία η οποία περιλαμβάνει απώλεια αίσθησης της ισορροπίας και ζάλη.

Υπάρχουν δύο τύποι αιθουσαίας νόσου, η κεντρική και η περιφερική. Στην πρώτη περίπτωση η βλάβη εντοπίζεται στο ΚΝΣ, για παράδειγμα εγκεφαλική αιμορραγία ή νεοπλασία στον εγκέφαλο ενώ στη δεύτερη περίπτωση η βλάβη αφορά συνηθέστερα το έσω ους. Η τελευταία είναι συχνότερη και έχει καλύτερη πρόγνωση.

Μεγαλύτερη πιθανότητα εκδήλωσης αιθουσαίας νόσου φαίνεται να υπάρχει στους σκύλους προχωρημένης ηλικίας, χωρίς ωστόσο να έχει αποσαφηνιστεί ακόμη η αιτία. Οι γάτες μπορούν επίσης να βιώσουν τον ίλιγγο αλλά πολύ σπανιότερα και τα περισσότερα περιστατικά συνδέονται με την παρουσία πολύποδα ή καλοήθους νεοπλασίας στο έσω ους.

Τα ζώα που βιώνουν τον ίλιγγο εμφανίζουν ξαφνικά απώλεια της ισορροπίας. Μερικές φορές αδυνατούν να βαδίσουν ευθεία, να στηρίξουν το κεφάλι τους και πέφτουν κάτω. Επιπλέον είναι πιθανή η περιστροφή ή η οριζόνται κίνηση των οφθαλμών. Παρ΄όλο που όλα τα παραπάνω φαντάζουν τρομακτικά στον ιδιοκτήτη, τις περισσότερες φορές υπάρχει θεραπεία.

Στην περίπτωση της αιθουσαίας νόσου σε σκύλους προχωρημένης ηλικίας τα ευρήματα των διαγνωστικών εξετάσεων ενδεχομένως να είναι όλα φυσιολογικά και ο ίλιγγος υποχωρεί εντός ημερών ή εβδομάδων. Σε άλλες περιπτώσεις ίσως χρειαστεί συμπτωματική θεραπεία, όπως αγωγή για τη ναυτία ή ακόμη και δραμαμίνη.

Το αξιοσημείωτο στην υπόθεση είναι ότι σε αρκετές περιπτώσεις ο σκύλος σας επανέρχεται πλήρως και ενδεχομένως δεν εκδηλώνει ποτέ ξανά αυτή τη ζάλη. Επομένως, ακόμη και να μην μπορείτε να ανταποκριθείτε οικονομικά για την πλήρη διαγνωστική διερεύνηση του περιστατικού αξίζει λίγη υπομονή, είτε με είτε χωρίς συμπτωματική θεραπεία, πριν την έκφραση αμφιβολιών για την έκβασή του.

-Επιμέλεια άρθρου-
Δάφνη Κοκάρα

Read more...

Η κατάχρηση των αντιβιοτικών κρύβει κινδύνους τόσο για τις μέλισσες όσο και για τον άνθρωπο

Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Τέξας, στο Όστιν ανακάλυψαν ότι σε μέλισσες που τους έγινε θεραπεία με ένα κοινό αντιβιοτικό είχαν τις μισές πιθανότητες να επιβιώσουν την εβδομάδα μετά τη θεραπεία σε σύγκριση με την ομάδα των μελισσών στις οποίες δεν χορηγήθηκε κανένα αντιβιοτικό, ένα εύρημα το οποίο μπορεί να έχει επιπτώσεις στην υγεία τόσο των μελισσών όσο και των ανθρώπων.

Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι τα αντιβιοτικά καταστρέφουν τη φυσιολογική χλωρίδα του εντέρου των μελισσών επιτρέποντας την ανάπτυξη παθογόνων μικροοργανισμών, επιδεινώνοντας την υγεία του ζώου, κάτι το οποίο πιθανώς ισχύει και για τον άνθρωπο. Μετά το πέρας της θεραπείας με τετρακυκλίνη μειώθηκε δραματικά ο πληθυσμός της φυσιολογικής χλωρίδας του εντέρου η οποία είναι απαραίτητη για την παρεμπόδιση της ανάπτυξης παθογόνων παραγόντων, την εξουδετέρωση των τοξινών, την απορρόφηση θρεπτικών συστατικών από την τροφή καθώς και για πολλά ακόμη. Στις μέλισσες στις οποίες χορηγήθηκαν αντιβιοτικά βρέθηκαν αυξημένα επίπεδα Serratia, ενός παθογόνου βακτηρίου που προσβάλει τον άνθρωπο καθώς και ορισμένα ζώα, υποδεικνύοντας ότι η αυξημένη θνησιμότητα μπορεί να είναι αποτέλεσμα της καταστροφής της φυσιολογικής χλωρίδας του εντέρου που παρέχει μία φυσική άμυνα έναντι των παθογόνων βακτηρίων.

Η ανακάλυψη αυτή έχει άμεσο αντίκτυπο στους μελισσοκόμους και την γεωργική βιομηχανία. Πριν από μία δεκαετία, οι μελισσοκόμοι των Η.Π.Α άρχισαν να βρίσκουν αποδεκατισμένες τις κυψέλες τους με εκατομμύρια μέλισσες να εξαφανίζονται μυστηριωδώς , αφήνοντας τις κυψέλες με λιγότερους επικονιαστές, οι οποίοι είναι υπεύθυνοι για τη γονιμοποίηση των φυτών. Για το φαινόμενο αυτό έχουν αποδοθεί οι εξής ερμηνείες: η έκθεση σε φυτοφάρμακα, η απώλεια ενδιαιτημάτων και οι βακτηριακές λοιμώξεις, αλλά οι επιστήμονες υποστηρίζουν πλέον ότι η χορήγηση των αντιβιοτικών μπορεί να διαδραματίζει κάποιο ρόλο.

Οι μέλισσες είναι ένα χρήσιμο μοντέλο της εντερικής μικροβιακής χλωρίδας του ανθρώπου για αρκετούς λόγους. Κατ αρχάς, τόσο οι άνθρωποι όσο και οι μέλισσες έχουν μία φυσική κοινότητα μικροβίων στο έντερό τους που ονομάζεται μικροβίωμα εντέρου, το οποίο συμμετέχει σε μία σειρά λειτουργιών, όπως η διαμόρφωση της συμπεριφοράς, η ανάπτυξη καθώς και η ανοσία. Δεύτερον, και οι δύο οργανισμοί διαθέτουν εξειδικευμένα εντερικά βακτήρια – που βρίσκονται μόνο στο έντερο του ξενιστή – και τα οποία μεταδίδονται από άτομο σε άτομο κατά τη διάρκεια των κοινωνικών αλληλεπιδράσεων.

Σύμφωνα με τη μελέτη, η υπερβολική χρήση αντιβιοτικών είναι πιθανό να αυξάνει την πιθανότητα μόλυνσης από παθογόνα βακτήρια. Στις μεγάλης κλίμακας κτηνοτροφίες των Η.Π.Α χορηγούν τα αντιβιοτικά με βάση κάποιους κανόνες που αφορούν την ποσότητα και τη συχνότητα των χορηγήσεων . Η στρατηγική αυτή αποσκοπεί στην πρόληψη βακτηριακών λοιμώξεων οι οποίες μπορούν να οδηγήσουν σε μία ευρέως μεταδιδόμενη και καταστρεπτική ασθένεια που προσβάλλει τις προνύμφες των μελισσών και ονομάζεται Σηψιγονία.

Για να διεξαχθεί η μελέτη, οι ερευνητές μετακίνησαν εκατοντάδες μέλισσες από απομακρυσμένες περιοχές στην οροφή του Πανεπιστημίου και τις έφεραν σε ένα εργαστήριο όπου μερικές τράφηκαν με ένα σιρόπι αντιβιοτικών ενώ οι υπόλοιπες με σιρόπι χωρίς αντιβιοτικό. Οι ερευνητές σημάδεψαν με μικρές χρωματιστές κουκίδες την πλάτη των μελισσών για να ξεχωρίσουν τις μέλισσες που έλαβαν αντιβιοτικό από εκείνες που δεν έλαβαν. Έπειτα από 5 ημέρες καθημερινής θεραπείας, οι μέλισσες επιστράφηκαν στις κυψέλες τους. Τις επόμενες μέρες, οι ερευνητές συνέλεξαν τις μέλισσες που έλαβαν και αυτές που δεν έλαβαν αντιβιοτικό για να μετρήσουν πόσες ήταν ακόμα ζωντανές και για να πάρουν δείγμα με σκοπό τη μελέτη της μικροβιακής χλωρίδας του εντέρου τους. Περίπου τα 2/3 των μελισσών που δεν έλαβαν θεραπεία ήταν ακόμα ζωντανές 3 ημέρες μετά την επαναφορά τους στην κυψέλη, ενώ μόνο το 1/3 των μελισσών που έλαβαν τη θεραπεία με το αντιβιοτικό ήταν ακόμα ζωντανές.

Για να αυξήσουν την αξιοπιστία της υπόθεσης ότι οι μέλισσες που έλαβαν το αντιβιοτικό εμφάνισαν μεγαλύτερη θνησιμότητα λόγω της μείωσης της αντίστασης στο παθογόνο βακτήριο Serratia, οι ερευνητές πραγματοποίησαν ένα επακόλουθο πείραμα στο οποίο εξέθεσαν μέλισσες, που έλαβαν αντιβίωση, στο βακτήριο Serratia και παρατήρησαν πολύ υψηλότερη θνησιμότητα σε σύγκριση με τις μέλισσες που δεν έλαβαν αντιβίωση.

Δεδομένου ότι τα παραπάνω ευρήματα είναι αρκετά πιθανό να αφορούν και τους ανθρώπους καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι δεν θα πρέπει να γίνεται κατάχρηση των αντιβιοτικών.

-Eπιμέλεια άρθρου-
Δημήτρης Αϊβαλιώτης

Read more...
Subscribe to this RSS feed

jobs1   9160 Purina PPD Banner 300x90px-01   sales1

Χορηγός επικοινωνίας  eke logo hcavs1    ivsa-sal2 ivsa-kar1

ΖΩΑ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑΣ
Άλογο
Γάτα
Σκύλος
Κουνέλι

Κατά την περιήγησή σας στο diagnovet.gr αποδέχεστε τη χρήση των cookies Περισσότερα.

EU Cookie Directive Module Information