tobg-1

facebook facebook facebook
Σύνδεση (μόνο για Κτηνιάτρους)
Σύνδεση (μόνο για Κτηνιάτρους)

Ορισμένα θέματα του diagnovet.gr απευθύνονται μόνο σε Κτηνίατρους.

Εάν επιθυμείτε να συνδεθείτε παρακαλούμε επικοινωνήστε μαζί μας στο register@diagnovet.gr αναφέροντας:

• Όνομα & Επώνυμο
• Αριθμό Μητρώου του Πανελλήνιου Κτηνιατρικού Συλλόγου.

(* Τα στοιχεία σας δεν χρησμοποιούνται για κανένα λόγο και το μήνυμα σας θα διαγράφεται με την επιβεβαίωση των στοιχείων)

Username:
Password:
Remember me
Menu

Οι στικτές ύαινες σπάνια πεθαίνουν από ασθένειες!

Ol-konôî είναι η λέξη στη γλώσσα Maa ή Maasai που αποδίδεται στις ύαινες και σημαίνει «αυτός που τρώει λαίμαργα». Αυτό φανερώνει μια όχι ιδιαίτερα λεπτή περιφρόνησή που τρέφουν διάφορες κοινωνίες για τις στικτές ύαινες (crocuta crocuta).Είναι γεγονός, ότι κατά την διάρκεια του φαγητού οι ύαινες παράγουν ιδιαίτερους ήχους με κάποιους από αυτούς να παραπέμπουν σε ανθρώπινο γέλιο. Αυτό βέβαια είναι κάτι που συναντάμε συχνά και σε διάφορες κοινωνικές ομάδες του ανθρώπινου είδους.

Οι κοινωνικές ομάδες που δημιουργούν οι ύαινες στην φύση είναι ιδιαίτερα οργανωμένες και η πολυπλοκότητα των κοινωνικών αλληλεπιδράσεων σε επίπεδο ανταγωνισμού πανομοιαζει με την κοινωνική οργάνωση των πρωτευόντων.Το ρεπερτόριο της επικοινωνίας τους – όπως το γέλιο τους – περιλαμβάνει πολλούς ήχους, που συμβάλλουν στην διατήρηση της κοινωνικής τάξης και ισορροπίας αποφεύγοντας έτσι την ανάγκη για σωματικές διαμάχες.

Παρόλα αυτά υπάρχει και ένα άλλο χαρακτηριστικό αυτού του είδους που το καθιστά αξιόλογο: σπάνια οι ύαινες πεθαίνουν από μολυσματικές ασθένειες. Περιοδικά κρούσματα λύσσας και νόσου του Carre έχουν σκοτώσει μεγάλο αριθμό λιονταριών, άγριων σκύλων και άλλων σαρκοφάγων, αλλά όχι ύαινες. Αυτό είναι ένα γεγονός που έκανε τους ερευνητές να στρέψουν το ενδιαφέρον τους στο σύστημα αυτών των άγριων ζώων. Η ανοσολογία ως επιστήμη είναι ένα πολύ πολύπλοκο αντικείμενο γεμάτο με ερευνητικά εργαλεία και τεχνική ορολογία που η πολυπλοκότητα τους αυξάνεται με ταχείς ρυθμούς. Ελάχιστοι επιστήμονες είχαν μελετήσει πρωτύτερα το ανοσοποιητικό σύστημα της στικτής ύαινας οπότε η νέα ερευνά ξεκίνησε προσδιορίζοντας τα βασικά στοιχεία. Πιο συγκεκριμένα ξεκίνησε με την ανάλυση των αντισωμάτων που βρέθηκαν σε δείγματα ορού αίματος από στικτές ύαινες. Βρέθηκε λοιπόν, ότι τα αντισώματα τους έχουν περισσότερα κοινά με αυτά της γάτας (Felis catus) παρά με αυτά του σκύλου (Canis familiaris). Αυτό το εύρημα ήταν αναμενόμενο, καθώς οι ύαινες έχουν μεγαλύτερη εξελεγκτική συγγένεια με τις γάτες παρά με τους σκύλους.

Στην συνεχεία, έγινε ανάλυση του γενετικού κώδικα για την εύρεση γονιδίων που χρησιμοποιούνται από το ανοσοποιητικό σύστημα για την αναγνώριση παθογόνων παραγόντων όπως για παράδειγμα διάφορους λοιμογόνους παράγοντες. Αυτά τα γονίδια που ονομάζονται toll-like receptors είναι παρόμοια με αυτά που βρέθηκαν σε γάτες. Η ερευνά ομως δεν στάθηκε μόνο στα μοριακά ευρήματα καθώς θεωρήθηκε σημαντικό να μελετηθεί αν η οικολογία και το περιβάλλον επηρεάζουν το ανοσοποιητικό σύστημα τους.

Είναι γεγονός ότι οι περισσότερες ανοσολογικές έρευνες πραγματοποιούνται σε ποντίκια, τα οποία καθ όλη την διάρκεια της ζωής τους βρίσκονται σε ένα σχετικά καθαρό και σταθερό περιβάλλον. Η μελέτη της ανοσολογίας με αυτόν το τρόπο έχει οδηγήσει σε σπουδαίες ιατρικές ανακαλύψεις αλλά ταυτόχρονα το αποστειρωμένο περιβάλλον που διεξάγονται οι έρευνες προσθέτει αυτόματα πολλαπλούς περιορισμούς, διότι δεν αντικατοπτρίζει το δυναμικό περιβάλλον με το συνεχώς εναλλασσόμενο κλίμα που ζουν τα ζώα και οι άνθρωποι.

Η μελέτη που διεξάχθηκε αφορούσε ελεύθερες ύαινες αλλά και σε αιχμαλωσία έτσι ώστε να διασαφηνιστεί αν οι συνθήκες διαβιώσεις και το περιβάλλον επηρεάζουν το ανοσοποιητικό τους σύστημα. Πράγματι βρέθηκε ότι οι οι βασικοί ανοσολογικοί μηχανισμοί διαφέρουν μεταξύ των ζώων που ζουν σε διαφορετικές συνθήκες. Πιο συγκεκριμένα οι άγριες ύαινες φαίνεται να έχουν υψηλότερα επίπεδα σε ορισμένα είδη αντισωμάτων από τις ύαινες σε αιχμαλωσία.

Μια άλλη πτυχή της οικολογίας που μελετήθηκε και αφορούσε τις στικτές ύαινες είναι η αυστηρή ιεραρχία της αγέλης. Οι κυρίαρχες ύαινες σε μια αγέλη είναι πάντα θηλυκά ζώα , ενώ τα αρσενικά μεταναστεύουν σε νέες αγέλες, στις οποίες εισέρχονται στο κατώτερο μέρος της κοινωνικής τους πυραμίδας. Βρέθηκε λοιπόν ότι υπάρχει σύνδεση μεταξύ των κοινωνικών βαθμίδων και του ανοσοποιητικού τους προφίλ. Πιο αναλυτικά τα κυρίαρχα ζώα διαθέτουν υψηλότερα επίπεδα βασικών ανοσολογικών μηχανισμών. Αυτό μπορεί να οφείλεται σε διάφορους πιθανούς λόγους. Ένας από αυτούς είναι ότι οι κυρίαρχες ύαινες λαμβάνουν μεγαλύτερη ποσότητα τροφής και έτσι δίνουν περισσότερα ενεργειακά εφόδια στο ανοσοποιητικό τους σύστημα για να καταπολεμήσει αποτελεσματικότερα τους λοιμογόνους παράγοντες.

Υπό ένα διαφορετικό κάτοπτρο όσον αφορά το ανοσοποιητικό σύστημα τα θηλυκά τα οποία ανατρέφουν μικρά εχουν χαμηλότερο επίπεδο δράσης του αμυντικού μηχανισμού από ότι οι έγκυες ύαινες Αυτό βέβαια δεν προκαλεί έκπληξη δεδομένου το παραγόμενο γάλα για τους απογόνους απαιτεί περισσότερη ενέργεια από τι αυτό που παράγεται για τους απογόνους όταν είναι στην μήτρα.

Αν και χρειάζονται πολλές έρευνες ακόμα για να εμβαθύνουν περισσότερο στο ζήτημα και να δώσουν απάντηση στο ερώτημα γιατί αυτά τα ζώα σπάνια νοσούν , γίνεται κατανοητό ότι το περιβάλλον καθώς και η δόμηση των κοινωνικών τάξεων διαδραματίζουν βασικό ρόλο στη ρύθμιση της ανοσολογικής άμυνας.Η κατανόηση των βιολογικών αυτών φαινομένων θα μπορούσε να οδηγήσει σε καλύτερα εμβόλια και στην πιο ορθή χρήση τους. Για παράδειγμα, η κατανόηση της κοινωνικής δομής μπορεί να είναι σημαντική όταν αποφασίζεται ποια ζώα πρέπει να εμβολιάζονται όταν τα εμβόλια, το προσωπικό και ο χρόνος για τη χορήγηση εμβολίων είναι περιορισμένα. Αυτό θα γίνει ολοένα και πιο σημαντικό, καθώς όλο και περισσότερα είδη θα ωθούνται προς εξαφάνιση.

-Επιμέλεια άρθρου-
Στεφανία Ταμπάχ

Read more...

Οι στικτές ύαινες σπάνια πεθαίνουν από ασθένειες!

Ol-konôî είναι η λέξη στη γλώσσα Maa ή Maasai που αποδίδεται στις ύαινες και σημαίνει «αυτός που τρώει λαίμαργα». Αυτό φανερώνει μια όχι ιδιαίτερα λεπτή περιφρόνησή που τρέφουν διάφορες κοινωνίες για τις στικτές ύαινες (crocuta crocuta).Είναι γεγονός, ότι κατά την διάρκεια του φαγητού οι ύαινες παράγουν ιδιαίτερους ήχους με κάποιους από αυτούς να παραπέμπουν σε ανθρώπινο γέλιο. Αυτό βέβαια είναι κάτι που συναντάμε συχνά και σε διάφορες κοινωνικές ομάδες του ανθρώπινου είδους.

Οι κοινωνικές ομάδες που δημιουργούν οι ύαινες στην φύση είναι ιδιαίτερα οργανωμένες και η πολυπλοκότητα των κοινωνικών αλληλεπιδράσεων σε επίπεδο ανταγωνισμού πανομοιαζει με την κοινωνική οργάνωση των πρωτευόντων.Το ρεπερτόριο της επικοινωνίας τους – όπως το γέλιο τους – περιλαμβάνει πολλούς ήχους, που συμβάλλουν στην διατήρηση της κοινωνικής τάξης και ισορροπίας αποφεύγοντας έτσι την ανάγκη για σωματικές διαμάχες.

Παρόλα αυτά υπάρχει και ένα άλλο χαρακτηριστικό αυτού του είδους που το καθιστά αξιόλογο: σπάνια οι ύαινες πεθαίνουν από μολυσματικές ασθένειες. Περιοδικά κρούσματα λύσσας και νόσου του Carre έχουν σκοτώσει μεγάλο αριθμό λιονταριών, άγριων σκύλων και άλλων σαρκοφάγων, αλλά όχι ύαινες. Αυτό είναι ένα γεγονός που έκανε τους ερευνητές να στρέψουν το ενδιαφέρον τους στο σύστημα αυτών των άγριων ζώων. Η ανοσολογία ως επιστήμη είναι ένα πολύ πολύπλοκο αντικείμενο γεμάτο με ερευνητικά εργαλεία και τεχνική ορολογία που η πολυπλοκότητα τους αυξάνεται με ταχείς ρυθμούς. Ελάχιστοι επιστήμονες είχαν μελετήσει πρωτύτερα το ανοσοποιητικό σύστημα της στικτής ύαινας οπότε η νέα ερευνά ξεκίνησε προσδιορίζοντας τα βασικά στοιχεία. Πιο συγκεκριμένα ξεκίνησε με την ανάλυση των αντισωμάτων που βρέθηκαν σε δείγματα ορού αίματος από στικτές ύαινες. Βρέθηκε λοιπόν, ότι τα αντισώματα τους έχουν περισσότερα κοινά με αυτά της γάτας (Felis catus) παρά με αυτά του σκύλου (Canis familiaris). Αυτό το εύρημα ήταν αναμενόμενο, καθώς οι ύαινες έχουν μεγαλύτερη εξελεγκτική συγγένεια με τις γάτες παρά με τους σκύλους.

Στην συνεχεία, έγινε ανάλυση του γενετικού κώδικα για την εύρεση γονιδίων που χρησιμοποιούνται από το ανοσοποιητικό σύστημα για την αναγνώριση παθογόνων παραγόντων όπως για παράδειγμα διάφορους λοιμογόνους παράγοντες. Αυτά τα γονίδια που ονομάζονται toll-like receptors είναι παρόμοια με αυτά που βρέθηκαν σε γάτες. Η ερευνά ομως δεν στάθηκε μόνο στα μοριακά ευρήματα καθώς θεωρήθηκε σημαντικό να μελετηθεί αν η οικολογία και το περιβάλλον επηρεάζουν το ανοσοποιητικό σύστημα τους.

Είναι γεγονός ότι οι περισσότερες ανοσολογικές έρευνες πραγματοποιούνται σε ποντίκια, τα οποία καθ όλη την διάρκεια της ζωής τους βρίσκονται σε ένα σχετικά καθαρό και σταθερό περιβάλλον. Η μελέτη της ανοσολογίας με αυτόν το τρόπο έχει οδηγήσει σε σπουδαίες ιατρικές ανακαλύψεις αλλά ταυτόχρονα το αποστειρωμένο περιβάλλον που διεξάγονται οι έρευνες προσθέτει αυτόματα πολλαπλούς περιορισμούς, διότι δεν αντικατοπτρίζει το δυναμικό περιβάλλον με το συνεχώς εναλλασσόμενο κλίμα που ζουν τα ζώα και οι άνθρωποι.

Η μελέτη που διεξάχθηκε αφορούσε ελεύθερες ύαινες αλλά και σε αιχμαλωσία έτσι ώστε να διασαφηνιστεί αν οι συνθήκες διαβιώσεις και το περιβάλλον επηρεάζουν το ανοσοποιητικό τους σύστημα. Πράγματι βρέθηκε ότι οι οι βασικοί ανοσολογικοί μηχανισμοί διαφέρουν μεταξύ των ζώων που ζουν σε διαφορετικές συνθήκες. Πιο συγκεκριμένα οι άγριες ύαινες φαίνεται να έχουν υψηλότερα επίπεδα σε ορισμένα είδη αντισωμάτων από τις ύαινες σε αιχμαλωσία.

Μια άλλη πτυχή της οικολογίας που μελετήθηκε και αφορούσε τις στικτές ύαινες είναι η αυστηρή ιεραρχία της αγέλης. Οι κυρίαρχες ύαινες σε μια αγέλη είναι πάντα θηλυκά ζώα , ενώ τα αρσενικά μεταναστεύουν σε νέες αγέλες, στις οποίες εισέρχονται στο κατώτερο μέρος της κοινωνικής τους πυραμίδας. Βρέθηκε λοιπόν ότι υπάρχει σύνδεση μεταξύ των κοινωνικών βαθμίδων και του ανοσοποιητικού τους προφίλ. Πιο αναλυτικά τα κυρίαρχα ζώα διαθέτουν υψηλότερα επίπεδα βασικών ανοσολογικών μηχανισμών. Αυτό μπορεί να οφείλεται σε διάφορους πιθανούς λόγους. Ένας από αυτούς είναι ότι οι κυρίαρχες ύαινες λαμβάνουν μεγαλύτερη ποσότητα τροφής και έτσι δίνουν περισσότερα ενεργειακά εφόδια στο ανοσοποιητικό τους σύστημα για να καταπολεμήσει αποτελεσματικότερα τους λοιμογόνους παράγοντες.

Υπό ένα διαφορετικό κάτοπτρο όσον αφορά το ανοσοποιητικό σύστημα τα θηλυκά τα οποία ανατρέφουν μικρά εχουν χαμηλότερο επίπεδο δράσης του αμυντικού μηχανισμού από ότι οι έγκυες ύαινες Αυτό βέβαια δεν προκαλεί έκπληξη δεδομένου το παραγόμενο γάλα για τους απογόνους απαιτεί περισσότερη ενέργεια από τι αυτό που παράγεται για τους απογόνους όταν είναι στην μήτρα.

Αν και χρειάζονται πολλές έρευνες ακόμα για να εμβαθύνουν περισσότερο στο ζήτημα και να δώσουν απάντηση στο ερώτημα γιατί αυτά τα ζώα σπάνια νοσούν , γίνεται κατανοητό ότι το περιβάλλον καθώς και η δόμηση των κοινωνικών τάξεων διαδραματίζουν βασικό ρόλο στη ρύθμιση της ανοσολογικής άμυνας.Η κατανόηση των βιολογικών αυτών φαινομένων θα μπορούσε να οδηγήσει σε καλύτερα εμβόλια και στην πιο ορθή χρήση τους. Για παράδειγμα, η κατανόηση της κοινωνικής δομής μπορεί να είναι σημαντική όταν αποφασίζεται ποια ζώα πρέπει να εμβολιάζονται όταν τα εμβόλια, το προσωπικό και ο χρόνος για τη χορήγηση εμβολίων είναι περιορισμένα. Αυτό θα γίνει ολοένα και πιο σημαντικό, καθώς όλο και περισσότερα είδη θα ωθούνται προς εξαφάνιση.

-Επιμέλεια άρθρου-
Στεφανία Ταμπάχ

Read more...

Πρόσκληση σε Διαδικτυακό Σεμινάριο: Κλινικά Περιστατικά της Πλακεντίας – Καρδιολογία

Βρεθήκατε ποτέ αντιμέτωποι με κάποια από τα ακόλουθα προβλήματα;

• Πώς να κάνετε αφαίρεση των ενήλικων παρασίτων σε σκύλο με διροφιλαρίωση και σύνδρομο οπίσθιας κοίλης φλέβας;
• Πώς να αντιμετωπίσετε το σύνδρομο αιμόλυσης και αιμοσφαιρινουρίας στο ίδιο περιστατικό;
• Τι πρέπει να κάνετε με τα περιστατικά που δεν ανταποκρίνονται στην κλασική θεραπεία της καρδιακής ανεπάρκεια σταδίου D από εκφυλιστική βαλβιδοπάθεια;
• Γιατί δεν ανταποκρίνεται στην αγωγή που συστήσατε περιστατικό γάτας με αρτηριακή θρομβοεμβολή;

Για τις απαντήσεις στα παραπάνω ερωτήματα, σας προσκαλούμε να παρακολουθήσετε το webinar της Πλακεντίας Κτηνιατρικής Κλινικής με ομιλητή το Χρήστο Κουτίνα την Πέμπτη 15 Ιουνίου 2017 και ώρα 16.00

Κατά τη διάρκεια του webinar, μέσα από την παρουσίαση κλινικών περιστατικών που αντιμετωπίστηκαν στην Πλακεντία Κτηνιατρική Κλινική, ο ομιλητής θα δώσει πολύτιμες συμβουλές για τα εξής:

• Πώς θα διαχειριστείτε αποτελεσματικά περιστατικά διροφιλαρίωσης με σύνδρομο οπίσθιας κοίλης φλέβας
• Γιατί η χειρουργική αφαίρεση των ενήλικων παρασίτων δεν είναι προϋπόθεση για τη θεραπεία της διροφιλαρίωσης
• Πώς να επιτύχετε βελτίωση της ποιότητας ζωής και αύξηση του προσδόκιμου επιβίωσης σε περιστατικά με καρδιακή ανεπάρκεια σταδίου D και μάλιστα με σχετικά χαμηλό κόστος
• Πού οφείλεται η αποτυχία της αγωγής σε γάτες με μυοκαρδιοπάθεια και αρτηριακή θρομβοεμβολή και γιατί δεν είναι όλες οι αρτηριακές θρομβοεμβολές αίτιο ευθανασίας
• Ποιες οι ιδιαιτερότητες της θρομβολυτικής αγωγής και πότε πρέπει να εγκαταλείπουμε την προσπάθεια;
• Πώς να επιτύχετε την συμμόρφωση του ιδιοκτήτη που είναι κρίσιμη σε καρδιολογικά περιστατικά

Για να εγγραφείτε τώρα KANTE ΚΛΙΚ ΕΔΩ:

   Ο Χρήστος Κουτίνας εισήχθη πρώτος στην Ελλάδα, στην Κτηνιατρική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, το 1994. Αποφοίτησε το 1999 και για ένα χρόνο εργάστηκε ως μετεκπαιδευόμενος κτηνίατρος στην Κλινική των Ζώων Συντροφιάς της ίδιας Σχολής. Το 2006 αναγορεύθηκε διδάκτορας της Κτηνιατρικής Σχολής του Α.Π.Θ.. Από το 2002, αρχικά ως βοηθητικό προσωπικό, και από το 2007 ως μέλος Δ.Ε.Π., διδάσκει την Καρδιολογία του Σκύλου και της Γάτας στα τελευταία εξάμηνα του προγράμματος σπουδών της Κτηνιατρικής Σχολής, και έχει αναλάβει αποκλειστικά τα καρδιολογικά περιστατικά της αντίστοιχης Κλινικής. Η βασική του μετεκπαίδευση στην Καρδιολογία των Ζώων Συντροφιάς έγινε στις Κλινικές της Κτηνιατρικής Σχολής του Colorado State University, CO, U.S.A., με ιδιαίτερη έμφαση στην υπερηχοκαρδιογραφία και την επεμβατική καρδιολογία. Σήμερα εργάζεται ως επίκουρος καθηγητής στην Κλινική των Ζώων Συντροφιάς, Τμήμα Κτηνιατρικής, Σχολή Επιστημών Υγείας, του Α.Π.Θ., με διδακτικό αντικείμενο την Καρδιολογία των Ζώων Συντροφιάς. Έχει δώσει πολυάριθμες διαλέξεις πάνω στο αντικείμενο της Καρδιολογίας, τόσο εντός όσο και εκτός Ελλάδας, ενώ είναι εδώ και πολλά χρόνια μέλος της ESVC (European Society of Veterinary Cardiology). Ταυτόχρονα έχει ανακοινώσει και δημοσιεύσει πολυάριθμες βιβλιογραφικές και ερευνητικές εργασίες στην Εσωτερική Παθολογία των Ζώων Συντροφιάς. Η σύγχρονη και κύρια ερευνητική του δραστηριότητα αφορά τους βιοδείκτες στην εκφυλιστική βαλβιδοπάθεια του σκύλου.

Read more...

Νέο Κτηνιατρικό FOCUS με θέματα Γαστρεντερολογίας του Σκύλου και της Γάτας

Κυκλοφόρησε το νέο τεύχος του Κτηνιατρικού Focus με θεματολογία που διαπραγματεύεται θέματα Γαστρεντερολογίας του σκύλου και της γάτας.

Αναλυτικά η θεματολογία του νέου τεύχους 27(1):

Chronic enteropathy in cats
S. Al-Ghazlat and C. Eriksson de Rezende

Canine pancreatitis
M.A. Wood and C. Datz

Feline esophagitis
T. Watari

Canine protein-losing enteropathies
R. Sellon

Prevalence of chronic gastrointestinal signs in cats
E. Saito and S. Kleinhenz

Gastrointestinal endoscopy in dogs
F. Jolivet and O. Dossin

How I approach... The cat with chronic diarrhea
C. Webb

A short guide to... Nasal feeding tubes in dogs
J. Robben and C. Valtolina

Read more...
Subscribe to this RSS feed

jobs1   9160 Purina PPD Banner 300x90px-01   sales1

Χορηγός επικοινωνίας  eke logo hcavs1    ivsa-sal2 ivsa-kar1

ΖΩΑ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑΣ
Άλογο
Γάτα
Σκύλος
Κουνέλι

Κατά την περιήγησή σας στο diagnovet.gr αποδέχεστε τη χρήση των cookies Περισσότερα.

EU Cookie Directive Module Information